سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رضا عباسی علی کمر – کارشناس ارشد زراعت, موسسه تحقیقات کشاورزی دیم شیروان،
اسداله حجازی – اعضای هیات علمی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
غلامعلی اکبری – اعضای هیات علمی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
محمد کافی – عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

کشت مخلوط از روش های زراعی با قدمتی دیرینه است که کشاورزان در جهت بهبود شرایط زراعی و افزایش سازگاری با طبیعت در پیش گرفتند. زیره سبز (Cuminum cyminum) به عنوان یکی از قدیمی ترین محصولات داروئی خاورمیانه و نخود (Cicer arietinum) به عنوان گیاهی باقدرت تثبیت نیترو ژن درسال زراعی ۸۱-۸۲ در شرایط کشت مخلوط بررسی شدند .این آزمایش در قالب طرح نواری (Strip) با چهار تکرار انجام گرفت . کرت های اصلی شامل دو تیمار روش های کنترل علف های هرز (i-یک بار وجین ii- بدون وجین) و کرت های فرعی شامل پنج تر اکم مختلف از نخود و زیره سبز (i – کشت خالص زیره سبز ( ١٠٠ % زیره سبز) ii – هفتاد و پنج درصد زیره سبز + ٢٥ % نخود iii – کشت مخلوط ٥٠ % زیره سبز + ٥٠ % نخود v- کشت مخلوط ٢٥ % زیره سبز + ۷۵% نخود iv- کشت خالص نخود ( ١٠٠ % نخود )) انجام شد . نتایج نشان داد که روند شاخص های رشدی در طول فصل رشد در هر دو گیاه بین تیمار های یکبار کنترل هرز و عدم کنترل علف هرز از زمان وجین تفاوت معنی داری داشتند . همچنین اثر مثبت کشت مخلوط بر زیره سبز مشهود بود , بطوریکه بین عملکرد کشت خالص زیره سبز وکشت مخلو ط با نسبت ٧٥ %زیره سبزو ٢٥ % نخود اختلاف معنی داری مشاهده نشد . کاهش عملکرد با کاهش تراکم در نخود در شرایط کنترل و عدم کنترل علف های هرز به صورت خطی بود ولی در زیره سبز در برابری زمین (LER) به عنوان مهم ترین شاخص ارزیابی کشت مخلوط نشان از برتری تمام نسبتهای کشت مخلوط به کشت خالص داشت و نسبت تر اکم ٩٠ بوته در متر مربع زیره سبز همراه با ١٥ بوته در متر مربع نخود بیشترین اثرات مثبت را نشان داد.شرایط کنترل علف های هرز کاهش عملکرد به صورت خطی نبود . نسبت