سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

رامین رستمی – کارشناس ارشد سازه های آبی – مرکز آموزش کشاورزی میاندوآب
مهرداد اکبرپور – کارشناس ارشد سازه های آبی – سازمان آب و برق خوزستان

چکیده:

حوزه کارون در جنوب شرقی ایران پر آب ترین حوزه آبریز کشور بوده و از نظر اقتصادی، کشاورزی، امنیتی و حتی سیاسی دارای اهمیت بسزایی است . به همین دلیل لزوم شناخت رژیم رودخانه ای و بررسی جریاناترودخانه ای آن جهت بهره برداری و مدیریت منابع آبی کاملاٌ احساس می گردد . در این تحقیق با استفاده از جریان متوسط سالانه رودخانه کارون در محل ایستگاه پل شالو اقدام به تعیین سالهای خشک و مرطوب گردید . برای این مهم ابتدا با استفاده از بررسی خطای بین مقادیر محاسبه ای و مشاهداتی، رابطه بلوم به عنوان بهترین رابطه احتمال تجربی انتخاب گردید . در مرحله بعدی با استفاده از تست بهترین برازش در روش گشتاورهای خطی، توزیع گاما از بین توزیعهای دو پارامتری و توزیع لوجستیک تعمیم یافته از بین توزیعهای سه پارمتری به عنوان بهترین توزیع آماری برای ایستگاه پل شالو انتخاب گردیدند . اما در نهایت توزیع پنج پارامتری وکبای به دلیل خطای پایین به عنوان توزیع مورد نظر برای انالیز انتخاب گردید . نتایج بررسی با این توزیع نشان داد که در یک دوره ۴۶ ساله، ۱۰/۹ درصد میزان دبی متوسط حالت خیلی مرطوب، ۱۷/۴ مرطوب، ۱۰/۹ نیمه مرطوب، ۲۳/۹ درصد متوسط، ۱۵/۲ درصد نیمه خشک، ۱۳ درصد خشک و ۸/۷ درصد خیلی خشک می باشد .