سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

کاظم سرابچی – استادیار دانشگاه تبریز – دانشکده فنی – گروه مهندسی مکانیک
محسن شکری مشهدی – کارشناس ارشد دانشگاه تبریز – دانشکده فنی – گروه مهندسی مکانیک
لیلا عباسی یغموراعلی – کارشناس مکانیک، دانشگاه تبریز – دانشکده فنی – گروه مهندسی مکانیک

چکیده:

با افزایش روزافزون سهم نیروگاههای گازی در تولید و تامین برق مورد نیاز شبکه سراسری، همچنین به منظور مقابله با بحران انرژی و استفاده مطلوب از منابع انرژی موجود، روشهای مختلفی برای بهبود عملکرد این نوع نیروگاهها پیشنهاد شده است . در این میان، استفاده از روش تزریق بخار به سیکل توربین گاز ساده بسیار مفید و کارآمد می باشد . لذا در
دهه های اخیر مورد توجه و استقبال بسیار طراحان واقع شده است . هدف اصلی این مقاله، مطالعه تاثیر پارامترهای مختلفی از قبیل دمای ورود به توربین، اختلاف دما در نقطه تنگش، نسبت فشار سیکل، … بروی پارامترهای عملکردی سیکل مانند کار خالص ویژه تولیدی، بازده سیکل، مقدار آب مصرفی، … میباشد . بمنظور واقعی تر نمودن عملکرد سیکل، گرمای ویژه در تمام مراحل تحلیل بصورت تابعی از دما و ترکیب شیمیایی سیال، لحاظ شده است . [۸] همچنین برای فرآیندهای تراکم و انبساط نیز از بازده پلی تروپیک استفاده شده است . [۹]
در این مطالعه مشاهده گردید که بازده و کار خالص سیکل تزریق بخار همواره از مقادیر مشابه در سیکل ساده توربین گاز بیشتر می باشد . برای مثال، در دمای ورود به توربین ۱۴۰۰ کلوبن، استفاده از سیکل تزریق بخار بازده را بسته به نسبت فشار در حدود ۱۰ الی ۳۸ درصد و کار خالص خروجی را در حدود ۳۰ الی ۹۰ درصد نسبت به سیکل ساده توربین گاز افزایش می دهد . حال آنکه در همین شرایط، نسبت مصرف آب به هوای ورودی در محدوده ۰/۳۲ الی ۰/۰۵ متغیر می باشد . از طرف دیگر نسبت فشار بهینه مربوط به سیکل تزریق بخار، که منجر به تولید بازده و کار خالص خروجی بیشینه می گردد، همواره از مقادیر مشابه مربوط به سیکل ساده کوچکتر می باشد . افزایش دمای ورود به توربین، کاهش نسبت فشار و کاهش تفاضل دما در نقطه تنگش باعث افزایش آب مصرفی سیکل و کاهش دمای گازهای خروجی از بویلر خواهد گردید .