سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی بهره برداری در بخش آب و فاضلاب

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

عماد دهقانی فرد –
امیرحسین محوی –
محمود علیمحمدی –

چکیده:

روانکننده های صنایع فلزی (MWFs) به طور گسترده جهت خنک سازی و روان کردن قطعات فلزی حین انجام عملیات روی آنها استفاده می شود. میزان مصرف سالیانه جهانی این روغنها حدود L 10 به توان ۹ *۲ بوده و میزان فاضلاب آن بیش از ۱۰ برابر این مقدار می باشد، چرا که این روغنها جهت استفاده باید رقیق شوند. روان کننده های مصرف شده به علت دارابودن مواد شیمیایی مختلف حضور بیوساید ها و غیره، سبب آلودگی های شدید زیست محیطی وانتشار بوی فساد شدهشده که لزوم تصفیه و دفع نهایی مناسب و کامل را توجیه می نماید. آلاینده های اصلی فاضلاب صنایع فلزکاری شامل (۵۰۰۰۰-۸۰۰۰۰mg/L) COD ، فلزات سنگین (بر حسب نوع صنعت)، TSS (براده های فلزات)، مواد محلول (آهن، سرب، آلومینیوم، نیتروژن، فسفر و …) و مواد آلی روغنی با زنجیره های بلند و حلقوی بوده که نیاز به روشهای خاصی برای تصفیه دارد. برای تصفیهاین فاضلابها روشهای مختلف فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی موجود است. تصفیه های فیزیکی و شیمیایی معمول، می توانند این فاضلابها را تصفیه کرده، اما استانداردهای دفع را تامین نمی کنند. در این بررسی به مقایسه روشهای مختلف فیزیکی و شیماییی تصفیه این فاضلابها با تکیه بر روش فیلتراسیون پرداخته و روشهای مناسب با توجه به استانداردهای دفع شده ارائه شده است.