سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علی ترابیان –
محمد غفارزاده –

چکیده:

در این تحقیق تصفیه پذیری شیرابه شهر تهران به روش فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی مورد بررسی قرار گرفت. آزمایشها نشان داد که میزان COD شیرابه خام و تازه شهر تهران ۶۶۶۰۸ میلیگرم در لیتر می باشد. شیرابه ابتدا در یک واحد متعادل سازی و ذخیره متعادل و خنثی می شد و سپس وارد یک راکتور بی هوازی از نوع جریان رو به بالا، رو به پایین و با بستر ثابت شده و سپس وارد واحدهای هوازی از نوع راکتورهای SBR می گردید پس از انعقاد ، لخته بندی و ته نشینی، شیرابه از صافی های شنی و کربن فعال عبور داده شد. آزمایشها نشان داد که درصد حذف COD در راکتور بی هوازی با زمان ماند ۳ روز حدود ۳۵% می باشد. با افزایش این زمان ماند از ۳ روز به ۵/۴ روز این کارایی به میزان ۹% افزایش یافته و به ۴۴% رسید. پس از مدتی راکتورهای هوازی SBR شروع به بهره برداری کرد کارایی سیستم در ابتدا حدود ۲۳% بود. پس ازا ضافه نمودن فسفر و نیتروژن برای تنظیم نسبت کربن، نیتروژن، فسفر کارایی سیستم ۲۱% افزایش یافته و به ۴۴% رسید. خروجی COD از راکتورها در این زمان ۲۱۳۰۹ میلیگرم در لیتر بود و کارایی مجموع دو راکتور بی هوازی، هوازی ۶۸% بود. سپس شیرابه ورودی به راکتور با شیرابه کهنه که مواد آلی کمتری بدارد مخلوط شده و وارد راکتور بی هوزای گردید COD ورودی به راکتور بی هوازی در این زمان حدود ۳۵۰۰۰ میلیگرم در لیتر بود با توجه به کاهش بار آلی میزان کارایی سیستم تنها ۱% افزایش یافت بطوریکه درصد حذف COD در راکتور بی هوازی ۴۵% و درصد حذف COD در راکتورهای هوازی نیز به ۴۵% رسید. آزمایشها نشان داد که مجموع کارایی سیستم حدود ۷۰% و COD خروجی از راکتور هوازی ۱۰۵۷۳ میلیگرم در لیتر بود.