سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ژنتیک ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد صدقی – دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی
بهمن امان پور بالانجی – دانش آموخته کارشناسی ارشد رشت زراعت دانشگاه محقق اردبیلی
جواد بخشی – دانشجوی دکترای رشته زراعت- فیزیولوژی دانشگاه تبریز

چکیده:

این تحقیق جهت بررسی تغییرات آنزیم های آنتی اکسیدانت بذور فرسوده لوبیا معمولی و ارزیابی کارایی محلول های مختلف پرایمینگ در جبران آثار فرسودگی انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی و با سه تکرار اجرا شد. عوامل بررسی شده شامل فرسودگی در سه سطح (شاهد، ۹۰ و ۸۰ درصد جوانه زنی) و پرایمینگ در پنج سطح (شاهدف هیدرو، اسظمو، هورمون هالوپرایمینگ) بود. نتایج حاصل نشان داد که بیشترین میزان فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز در سطح فرسودگی ا ول و با هیدروپرایمینگ بذر به دست آمد و در سطح فرسودگی سوم، اسموپرایمینگ کمترین میزان فعالیت آنزیم APX را داشت. با افزایش میزان فرسودگی بذر، میزان فرآورده میلارد افزایش یافت و بیشترین مقدار (۱۹/۶) مربوط به سطح فرسودگی سوم بود.