سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: پنجمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

کهربا جیرانی – دانشکده عمران دانشگاه صنعتی اصفهان
اردشیر خسروی – گروه محیط زیست دانشکده منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

یکی از پیامدهایتوسعه صنعتی و افزایش فعالیتهای کشاورزی آلودگی آب است وجو آب برای مناطق خشک و نیمه خشک از جمله ایران ازاهمین ویژه ای برخوردار است. توسعه صنایع فعالیتهایکشاورزی در فلات مرکزی ایران به ویژه حاشیه زاینده رود در اصفهان علاوه بر کمبود آب مشکلات اکولوژی و زیست محیطی را برای حیات رودخانه به عنوان منبع پذیرنده بیشتر پساب های صنایع و زه آبهای ناشی از فعالیتهای کشاورزی بوجو آورده است. هدف از این مطالعه اندازه گیری تغییرات کیفی آب رودخانه و تغییرات شرایط اکولوژیکی آن است. بدین منظور از پل چم حیدر تا پل ورزنه ۱۴ ایستگاه نمونه برداری به تفکیک در سه منطقه ابتدای میانی و انتهای در طول رودخانه انتخاب گردیسد وبه طور ماهانه از پاییز ۱۳۷۸ تا پاییز ۱۳۷۸ به مدت یک سال نمونه برداری انجام گرفت و غلظت BOD5، COD , pH , NO3 , PO4 اندازه گیری شد. همچنین اطلاعات لازم صحرایی برداشت شد. نتایج نشان داد حداکثر BOD5 و COD در ناحیه تخلیه پساب کارخانه سیمین به ترتیب ۵۶ و ۱۲۰ میلیگرم در لیتر بود و حداکثر میانگین غلظت نیتروژن نیتراتی در ناحیه تخلیه پساب تصفیه خانه جنوب اصفهان به رودخانه زاینده رود اندازه گیری شد. میانگین غلظت BOD5 وCOD پل چم حیدر ( ایستگاه شماره یک) به ترتیب ۳۱/۳ و ۱۰/۵۵ و در ورزنه (ایستگاه شماره ۱۴) به ترتیب ۲۲/۲/ و ۴۶ میلی گرم در لیتر بود. اکسیژن خواهی زیستی در منطقه سوم نسبت به دو منطقه دیگر از آهنگ منظمی برخوردار بود.