سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنگره بین المللی بهداشت، درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

زهرا رهنورد – دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

در این تحقیق ت غییرات درازمدتی که در کیفیت زندگی و سلامت روانی افراد پس از زلزله ایجاد شـده مـورد بررسـی قـرار مـی گیرد . یک گروه از افراد در شهر ژاپن که تحت تاثیر زلزله قرار داشتند به عنوان نمونه انتخاب شدند و ارتباط بین بـروز حـوادث تغییرات روانی در آنها مورد مطالعه قرار گرفت . یک خلاصه از تعریف کیفیت زندگی از نظر سازمان بهداشت جهانی و همچنـین چک لیست های مربوط به فواصل ۳ ماهه و ۹ ماهه پس از زمین لرزه فر اهم گردید کـه تـ أثیرات زمـین لـرزه بـر روی کیفیـت زندگی و تغییرات محیطی را در ۳ ماه پس از زلزله و تغییرات فیزیولوژی را در ۹ ماه پس از زلزله مورد بررسی قـرار مـی دهـد . بازماندگان زلزله اکثراً به علت استرس های روانی به صورت افسردگی، نگرانی جسمی به مراکز درمانی ارجاع می شوند . در ایـن بررسی مشخص شد که افرادی که پس از زلزله از این مشکلات روانی رنج مـی برنـد قبـل از زلزلـه از کیفیـت زنـدگی بـالینی برخورداربودند و پس از زلزله نیز کمتر تحت حمایت قرار گرفته بودند . روند این تغییرات درازمدت در این افراد کـاملاً متفـاوت بود به طوری که با زماندگانی که پس از سانحه حمایت بیشتری دریافت کرده بودند ۳ تا ۹ مـاه پـس از سـانحه دچـار عـوارض کمتری شده بودند . یافته ها و نتایج نشان می دهند که عوامل مختلفی در ایجاد ایـن تغییـرات در بازمانـدگان حـوادث دخیـل هستند که شناسایی این عوامل نیاز به تحقیق سازماندهی شده دارد .