سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: ششمین همایش علوم و فنون دریایی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

اسماعیل حسن زاده – عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، تحصیلات
علی اکبر بیدختی –
سعید ملااسماعیل پور –

چکیده:

اندازه گیری دمای سطح آب دریا (SST) از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. هرگونه بحث یا بررسی بر روی وضعیت جوی خواه ناخواه منجر به شناخت قبلی از وضعیت آنومالی های (SST) و کنتورهای آن می گردد. بنابراین تغییرات دمایی شدیداً به وضعیت سطح زیرین در یک منطقه بستگی دارد. بهمین دلیل دمای سطح آب یا SST در میان پارامترهای دریایی جزو مهمترین پارامترها محسوب می گردد. از روی SST می توان بسیاری از تغیرهای دیگر را نیز مورد تحلیل و استنباط قرار داد. دمای سطح آب دریا (SST) در دوره ۲۰۰۰-۱۹۹۶ اندازه گیری شده که با رسم کنتورهای ماهیانه آن تغییراتی درمیزان ان در دوره مزبور دیده می شود. در زمستان آبی با دمای سطحی در حدود ۵/۲۳ درجه سانتیگراد وارد خلیج فارس شده و در قسمت شمالی آن شارش یافته و دمایش در قسمت انتهایی خلیج فارس تا حدود ۱/۱۹ درجه سانتیگراد کاهش پیدا کرده است. با نگاه به کنتورهای میانگین دمای سطحی درفصل زمستان در دوره مزبور مشاهده می گردد که دمای سطحی آب ورودی نسبت به سال ۲۰۰۰ تغییری نکرده است، اما بعلت محدودیت داده ها در اینجا تغییرات را برای دوره ۱۹۹۹-۱۹۹۶ در فصل تابستان مورد بررسی قرار داده ایم و نتیجه اینکه در دوره مزبور تغییرات فصلی کاملا مشهود بنظر می رسد. در تابستان آبی با دمای سطحی در حدود ۶/۳۲ درجه سانتیگراد وارد خلیج فارس شده و در قسمت شمالی آن شارش یافته و دمایش در قسمت انتهایی خلیج فارس تا حدود ۳۲ درجه سانتگراد کاهش پیدا کرده است و با نگاه به کنتورهای میانگین دمای سطح آب در فصل تابستان در دوره مزبور مشاهده می گردد که دمای سطحی آب ورودی نسبت به سال ۱۹۹۹ در حدود ۹/۰ درجه سانتیگراد افزایش داشته و در قسمت شمالی این افزایش در حدود ۸/۰ درجه سانتیگراد بوده است.