سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

فرزام فرهمند – دانشکده مکانیک دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

سایش سطوح مفصلی و آزاد شدن ذرات حاصله در بدن بیمار یکی از مهمترین عوامل ناکارآمدی مفاصل مصنوعی، به خصوص پروتزهای زانو، محسوب می شود. سایش سطوح مفصلی عمدتا از تنش های تماسی و در نتیجه مساحت سطوح تماس مفصلی تأثیر می پذیرد. مطالعات انجام شده در این زمینه عموما به بررسی تغییرات سطح تماس در زوایای اولیه و میانی خمش زانو پرداخته‌اند. در این مطالعه، سطح تماس اجزای رانی و ساقی یک پروتز متداول زانو، در زوایای مختلف خمش از جمله خمش عمیق، با استفاده از روش قالب گیری اندازه گیری گردید. سطح تماس در زوایای خمش صفر تا ۹۰ درجه تقریباً مشابه و دارای متوسط ۱۷۳ میلیمتر مربع بود. بیشترین سطح تماس در زاویه خمش ۱۲۰ درجه برابر ۲۴۷ و کمترین سطح تماس در زاویه خمش ۱۴۰ درجه برابر ۷۲ میلیمتر مربع به دست آمد. با ترکیب نتایج حاصله و داده های نیرو تنش های تماسی متوسط در زوایای مختلف خمش محاسبه شدند. نتایج تحقیق، خطر فعالیت‌های بدنی شامل خمش عمیق زانو را در بیماران استفاده کننده از پروتز تأیید می‌کنند.