سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نعیم بنی سعید – کارشناس شرکت مهندسین مشاور دز آب – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط ز

چکیده:

رودخانه مهرانه رود از کوه سهند سرچشمه گرفته و پس از طی مسافتی از جانب شرق وارد شهر تبریز می شود . این رودخانه در طی مسیر خود در شهر تبریز در راستای شرقی غربی شاخه های فرعی دیگری را نیز دریافت نموده و نهایتاً به رودخانه تلخه رود ملحق می شود . برداشتهای آب کشاورزی که در نواحی و اراضی مسیر رودخانه مهرانه رود قبل از ورود به شهر صورت می پذیرد موجب می گردد تا در چندین ماه از سال عملاً جریانی در رودخانه در محدوده شهر تبریز وجود نداشته و یا بسیار ناچیز باشد . در این مطالعه با استفاده از روش شاخص کیفی NSFWQI تغییرات این شاخص در سناریوهای مختلف تامین دبی دائمی رودخانه مذکور مورد بررسی قرار گرفت . سناریوهای مطرح شامل انتقال ۴ مترمکعب در ثانیه از رودخانه تلخه رود به مهرانه رود ، تأمین دبی دائمی با ایجاد چرخه جریان در رودخانه با استفاده از آبهای زیرزمینی، تأمین ۲ مترمکعب در ثانیه از آبهای زیرزمینی با استفاده از چرخه جریان و ۲ مترمکعب در ثانیه از آب رودخانه تلخه رود که در هر سه سناریو زیرگزینه های با حذف مواد آلاینده ورودی و بدون حذف مواد آلاینده ورودی مقایسه و مورد ارزیابی قرار گرفت . مطالعات نشان می دهد که آب رودخانه تلخه رود در حال حاضر از کیفیت بالایی برخوردار نیست و لذا در صورت اختلاط با رودخانه مهرانه رود تغییر چندانی در وضعیت کیفی آن بوجود نخواهد آمد . با توجه به شاخص کیفی آب رودخانه تلخه رود درحال حاضر (۶۲) و شاخص کیفی رودخانه مهرانه رود در وضعیت موجود (۳۵) ، اختلاط این دو رودخانه براساس سناریوی اول با حذف آلاینده های ورودی، شاخص کیفی را به ۶۱ بهبود می بخشد که در مقایسه با سناریوهای دیگر از وضعیت بهتری برخوردار خواهد بود . لذا دراین مطالعه این سناریو بعنوان گزینه برتر از نظر زیست محیطی معرفی گردید . بدین صورت که با استفاده از منهول، آلاینده های ورودی به خط اجرا شده در بستر رودخانه مهرانه رود وصل می گردنند . همچنین در منهولهای پیشنهادی سرریز جهت مواقع بارندگی پیش بینی شده است