سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره سراسری خانواده و مشکلات جنسی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

گیتی ازگلی – کارشناس ارشد مامایی
ناهید صیادیان – کارشناس ارشد مامایی

چکیده:

عقیمسازی توسط جراحی در زنان، دومین روش پیشگیری از بارداری مورد استفاده بعداز مصرف کنتراسپتیوهای خوراکی در کشور میباشد، مسئلهای که کمتر در این روش پیشگیری از بارداری مورد توجه قرار گرفتهاست، تغییر در عملکرد جنسی متعاقب استفاده از این روش میباشد. عقیمسازی برروی افراد تأثیرات متفاوت میگذارد که تأثیرات منفی آن ناشی از علاقمند بودن به داشتن قدرت باروری است و تأثیرات مثبت آن ناشی از رفع ترس از حاملگیناخواسته و قطع عوارض استفاده از سایر روشهای جلوگیری از بارداری است. مطالعات گذشتهنگر معمولاً نشاندهنده بهبود یابدتر شدن وضعیت فعالیت جنسی بعداز عقیمسازی بوده ولی مطالعات آیندهنگر بیشتر، نشاندهنده عدم تغییر و یا بهبودی در وضعیت عملکرد جنسی بوده است. با توجه به اهمیت عملکرد جنسی و درصد بالای استفاده از عقیمسازی در میان روشهایپیشگیری از بارداری و با توجه به کمبود اینگونه پژوهشها در کشور پژوهشی با هدف بررسی تغییرات عملکرد جنسی زنان عقیم شده در مراجعین به بیمارستانهای منتخب شهر تهران در سال ۱۳۸۲ صورت گرفت با توجه به یافتههای پژوهش حاضر میتوان گفت که سه ماه بعداز عمل عقیمسازی نسبت به قبل از عمل، عملکرد جنسی در کل تغییری نکرد. و به جزء مرحله فرونشینی که بعداز عمل عقیمسازی بهبود یافت، بقیه مراحل یک افزایش جزئی نسبت به قبل از عمل در پیگیری سه ماهه نشان دادند. رضایت جنسی نیز بعداز عمل عقیمسازی بهبودیافت. انجام مطالعه مشابه با پیگیری طولانیتر ( ۵-۲ پیشنهاد میشود.