سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مریم جوادزاده – کارشناس ارشد خاکشناسی مرکز تحقیقات نیشکر
عبدعلی ناصری – استادیار گروه آبیاری و زهکشی دانشگاه بوعلی سینا همدان
سیروس جعفری – دانشجوی دکتری خاکشناسی دانشگاه شیراز
مهران امامی –

چکیده:

آبیاری از قدیمی ترین مهارت هایی است که توسط بشر برای افزایش تولید محصولات زراعی بکار گرفته شده است . عملیات آبیاری موجب شور شدن خاک می شود . جنسن گزارش می دهد که از ۷۵۶ میلیون هکتار اراضی قابل کشت بیش از ۵۰ میلیون آن شور شده است (۴) سالیانه در حدود ۱۰۰۰۰ ایکر خاک به دلیل شور شدن از انتفاع خارج می شود (۶) حتی با مدیریت خوب در حدود ۳۳ درصد از اراضی قابل آبیاری دنیا در معرض شوری هستند (۵) در خوزستان اراضی تحت کشت نیشکر، قبل از کشت آبشویی شده و هدایت الکتریکی عصاره اشباع خاکبا در ۳/۲ dS/ m سانتیمتری ) به حدود ۹۰) آنها تا عمق توسعه ریشه نظر گرفتن کاهش ۱۰ درصدی محصول (۱ و ۳) تقلیل داده می شود . برگشت شوری خاک از عواملی است که اثرات نامطلوبی بر رشد نی و
کیفیت عصاره نیشکر دارد . به همین دلیل لازم بود که وضعیت برگشت شوری ( بر اثر آبیاری شور و یا صعود سطح ایستایی به منطقه ریشه ) تحت کنترل و مراقبت شدید قرار گیرد . با توجه به اینکه هدایت می رسد این ۲/۵ dS/ m الکتریکی آب در طول دوره آبیاری به بیش از امر می تواند سبب شوری مجدد خاک شده و بر رشد گیاه و تولید محصول اثر می گذارد . هدف از انجام این آزمایش، بررسی حرکت و تغییرات غلظت املاح در منطقه ریشه نیشکر دو مزرعه کشت اول Plant و راتون در کشت و صنعت امیرکبیر یکی با روش آبیاری محدودشده (۲۶۴۰۰ مترمکعب در هکتار ) و مزرعه دیگر با روش آبیاری توصیه شده توسط مشاورین طراح شبکه آبیاری و زهکشی (۳۳۰۰۰ مترمکعب در هکتار ) می باشد .