سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی مهندسی و مدیریت کشاورزی، محیط زیست و منابع طبیعی پایدار
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
علی ونایی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا
صفر معروفی – استاد گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:
عوامل مختلف طبیعی و انسانی باعث ایجاد شرایط بحرانی و افت سطح آب زیرزمینی در بیشتر مناطق کشور از جمله استان همدان شده است. به همین منظور بررسی افت سطح ایستابی دشت ملایر که سومین دشت بزرگ استان م یباشد مورد مطالعه قرار گرفت. به منظور انجام این تحقیق، آمار چاه های مشاهده ای موجود ( ۴۳ حلقه چاه) در طی دور هی ۱۷ ساله (۱۳۹۰-۱۳۷۳) مورد بررسی قرار گرفت. پس از بررسی و رفع نواقص داده ها، نقشه های هم پتانسیل در محیط نرم افزار Autocad ترسیم گردید. نتایج این مطالعه نشان داد طی سا لهای (۱۳۹۰-۱۳۷۸) بیشترین افت مربوط به روستای ازناو با ۳۹ متر و کمترین افت مربوط به روستای فروز با افتی معادل ۰۸/۱ متر م یباشد. در نقاط دیگر دشت نیز به طور متوسط افتی معادل ۱۰ الی ۲۰ متر مشاهده گردید. مقادیر اف تهای ایجاد شده نمایانگر اثرات مخرب تراکم چاه ها و برداشت بسیار زیاد از سفره آب زیرزمینی در کنار اثرات خشک سالیهای اخیر م یباشد. همچنین در سال آبی ۹۰-۸۹ حداکثر عمق برخورد به آب زیرزمینی در حاشیه شمالی دشت در منطقه ازندریان- جوکار در حدود ۸۰ متر و حداقل عمق برخورد به آب زیرزمینی در مرکز و جنوب شرقی دشت در حوالی روستای اسکان و فروز در حدود ۸ متر مشاهده شده است