سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حیدر زارعی – مربی دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
علی آخوندعلی – استادیار دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

رودخانه کارون به عنوان پر آب¬ترین رودخانه ایران از منابع مهم آبی کشور به شمار می¬رود. یکی از مهمترین عوامل و چالش¬های تاثیر گذار بر کیفیت منابع آب این رودخانه، شاخه¬ها و مسیل¬های شور طبیعی هستند. شاخه¬های شور کننده طبیعی مسیر کارون شامل مرغاب جلوگیر، شور اندیکا، شور لالی و شور دشت بزرگ می¬باشند. از بین این شاخه¬ها رود شور دشت بزرگ با آورد سالانه ۳۵۸ میلیون متر مکعب، اصلی¬ترین شاخه شور کننده کارون می¬باشد. بنابراین، جهت بررسی تاثیر رود شور بر کیفیت آب رودخانه کارون و تغییرات مکانی و زمانی کیفیت آب در بازه گتوند- شوشتر، اطلاعات دبی و نتایج آنالیز فیزیکوشیمیایی کیفیت آب در ایستگاههای گتوند، دشت بزرگ و شوشتر از سالهای ۱۳۶۷ الی ۱۳۷۸ به صورت ماهانه تهیه شد. نتایج نشان می¬دهد که رود شور با دبی خیلی کم در قیاس با دبی رودخانه کارون، تاثیر بسزایی بر روی کیفیت آب کارون در پایین دست خود دارد، به طوریکه در حالت کمترین تاثیر (فصل تابستان) و بیشترین تاثیر (فصل زمستان) سبب افزایش میزان شوری به ترتیب به مقدار ۸۱ و ۲۵۴ میکروموس آب رودخانه کارون می¬شود.