سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

یاسر چقا – دانشجوی کارشناسی ارشد، بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
علی اصغر قائمی – استادیار بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

چکیده:

در یک منطقه بسته به شرایط موجود معمولاروشهای مختلف ابیاری اجرا میشوند که هر روش مزایا و معایبی داردوبایستی مورد بررسی قرار گیرد وبهترین روش با توجه به شرایط آب و هوا، خاک ، محصول ، توپوگرافی و غیره تعیین گردد. جهت ارزیابی یک پروژهبه معیارهای ارزیابینیاز است تا بتوان عملکرد ابیاری در مزرعه را با عدد ورقم بیان نمود. ضرورت این کار از آن جهت است که برای مدیریت روشن می سازد آیا اجرای کنونی سیستم را ادامه دهد و یا اینکه آن را اصلاح ناید. در این رابطه تحقیقی در مزرعه ای به مساحت ۳۲/۱ هکتار درشمال غرب دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز واقع در منطقه باجگاهتحت سیستم آبیاری بارانی عقربه ای (کم فشار) انجام شد. به منظوربررسی بازده یکنواحتی در چهار ردیف شعاعی با زاویه ۳ درجه (دو ردیف بر روی شیب حداکثر و دو ردیف بر روی شیب حداقل) و به فواصل ۶ متر میخکوبی صورت گرفت. در کنار هر یک از میخها یک عدد قوطی نمونه برداری آب قرار داده شد. عمق و حجم آب جمع اوری شده در ردیفهای شعاعی مبنای سنجش و ارزیابی قرار گرفت. مقادیر بازده یکنواختی نظیر CU, DU, AELQ, PELQ به ترتیب ۷۶/۴, ۶۷/۳, ۵۹/۶, ۵۹/۶ درصد برآورد گردید. مقدار ۵۹/۶درصد برای راندمان بالقوه واقعی کم بوده ومعرف نقص طراحی سیستم است. نتایج نشان می دهد که همواره آبیاری دیر انجامشده یا آب آبیاری کمتر از حد نیاز دادهشده است. نتایج نشان می دهدکه زمان آبیاری و شرایط جوی تنها عامل موثر روی مقادیر تلفات آب ناشی از باد برگی و تبخیر می باشد و این پارامتردر حداقل باد بردگی و حداکثر آن به ترتیب ۶/۸ و ۱۴ دردصد بوده است.