سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رهام عشقی – دانشجوی دکتری ژنتیک گیاهی دانشگاه ملی باکو
الاده آخونداوا – گروه زیست شناسی دانشگاه ملی باکو
حاملت صادق اف – انستیتو ذخایر ژنتیکی آکادمی علوم باکو
جاوید اجاقی – دانشجوی دکتری ژنتیک گیاهی دانشگاه ملی باکو

چکیده:

در این بررسی مقایسه تنوع موجود در الگوی نوار بندی حاصل از تجزیه الکتروفورزی پروتئین های ذخیره ای بذر شامل هوردئین ها، پرولامین های منومریک و صف ات زراعی انجام شد، تعداد ۶۳ ژنوتیپ جوی بدون پوشینه مورد ارزیابی قرار گرفتند . در بررسی الکتروفورز هوردئین ها ۳ ناحیه مشخص شامل C، D و B هوردئین مشاهده شد که در این نواحی مجموعا ۳۲ باند و ۳۲ الگوی متفاوت دیده شد. اگر چه در ناحیه D هوردئین پلی مورفیسمی مشاهده نشد ولی میانگین شاخص تنوع ژنتیکی نی (H) برای باندهای دو ناحیه دیگر ۰/۸۶۶ محاسبه شد . در بررسی الکتروفورزی پرولامین های منومریک (مطابق با نواحی ۴ گانه گلیادین در گندم) چهار ناحیه مشخص مشاهده شد، که مجموعا در همه نواحی ۳۳ باند و ۵۷ الگوی متفاوت دیده شد که در همگی باندها نیز پلی مورفیسم وجود داشت. میانگین H برای این پروتئین ها ۰/۸۸۹ و بیشترین تنوع در ناحیه بتا با H=0/933 به دست آمد. در نتیجه پرولامین های منومریک که در گیاه جو تا بحال توجه اندکی به آنها شده است نسبت به کل هوردئین از تنوع بیشتری برخوردار بوده و با توجه به آنکه روش استخراج و الکتروفورز این پروتئین ها ساده و ارزان است می توان از آنها به عنوان یک نشانگر سودمند در انواع مطالعات ژنتیکی بهره جست . در مقایسه الگوهای مشاهده شده با صفات زراعی یک الگو در ناحیه B هوردئین با صفات تعداد روز تا خوشه دهی و تعداد روز تا رسیدگی در ارتباط شناخته شد که می توان از این الگو برای شناسائی ژنوتیپ های زودرس استفاده نمود.