سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: ششمین همایش علوم و فنون دریایی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مریم فلاحی – پژوهشکده آبزی پروری (آبهای داخلی)
محمدرضا فاطمی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
فرشته سراجی – پژوهشکده اکولوژی دریای عمان

چکیده:

بررسی پلانکتونی حوزه ایرانی خلیج فارس در استانهای هرمزگان، بوشهر و خوزستان طی چهار فصل در سال ۱۳۸۰ انجام شد. بطور کلی طی این بررسیها ۲۴۴ گونه درسواحل ایرانی خلیج فارس شناسایی گردید که ۱۲۴ گونه متعلق به دیاتومه ها (Bacilariophyceae) ، ۱۲۴ گونه از دو تاژکداران (Dinophyceae) ، ۵ گونهاز جلبکهای سبز-آبی (Cyanophyceae) ویک گونه از کریزوفیسه (Chrysophyceae) و یک گونه متعلق بهیوگلنوفیتا (Euglenophyta) بوده است نتایج نشان داد که تراکم و تنوع فیتوپلانکتونی نسبت به چند دهه گذشته (۱۹۷۶ و ۱۹۷۷) کاهش یافته است . میانگین فصلی فیتوپلانکتون در مناطق هرمزگان، بوشهر و خوزستان به ترتیب ۱۴۱۱۳۶۲۲ ، ۱۴۴۰۴۱۱ و ۲۲۳۷۴۳۱ عدد در مترمکعب بوده است. تراکم فیتوپلانکتونی از شرق به غرب افزایش یافته و در طول سال دو پیک یکی دراواخر تابستان و دیگری در اواخر زمستان داشته است. تراکم و تنوعدر منطقه خوزستان بیش از سایر مناطق برآورد گردید. زئوپلانکتونها با فیتوپلانکتونها ارتباط معکوس داشته بدین نحو که با افزایش زئوپلانکتون، فیتوپلانکتون ها کاهش یافته اند. تراکم و تنوع فیتوپلانکتونی به میزان زیاد نسبت به بررسیهای گذشته تغییر یافته بطوریکه جلبکهای سبزآبی در بهار و تابستان درکل مناطق غالب شده اند و تراکم گروه دیاتومه ها نسبت به قبل از جنگ کاهش یافته است. تراکم فیتوپلانکتونی تا لایه ۲۰ الی ۳۰ متری افزایش و پس از آن کاهش یافته است و لیکن در زمستان تا عمق ۵۰ متری افزایش مشاهده گردید. آزمونهایآماری نشان داد که تراکم فیتوپلانکتونها در اعماق و مناطق مختلف اختلاف معنی داری نداشته و بین فصول مختلف ازنظر تراکم فیتوپلانکتونی اختلاف معنی دار وجود دارد. آزمون توکی و آنالیز خوشه ای نشان داد که میزان شاخص تنوع در خوزستان با هرمزگان و بوشهر متفاوت می باشد.