سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حسین نادری نصرآباد – دانش آموخته مرتعداری دانشگاه تربیت مدرس
قاسمعلی دیانتی تیلکی – استادیار دانشگاه تربیت مدرس
جلال عبداللهی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی یزد
منصور مصداقی – استاد دانشگاه منابع طبیعی گرگان

چکیده:

تنوع زیستی به عنوان یکی از شاخصه های مهم و سریع، در تعیین وضعیت اکوسیستم ها مورد استفاده قرار می گیرد. در این تحقیق به وسیله روش تحلیل دو طرفه گونه های شاخص، واحد های اکوسیستمی مشخص شد. ۵۷ گونه گیاهی چند ساله در قالب ۴۷ سایت نمونه برداری به ۵ واحد اکوسیستمی تخصیص یافتند: واحد اول(گروه (Artemisia sieberi – Salsola rbusculiformis، واحد دوم (گروه Artemisia sieberi – Zygophyllum atriplicoides) واحد سوم (گروه Astragalus glaucacanthus – Iris songarica – Artemisia sieberi.) واحد چهارم یا انتقالی (گروهStipa barbata – Artemisia sieberi- Artemisia aucheri) واحد پنجم (گروه Astragalus myriacanthus – Artemisia aucheri). در این تحقیق از شاخص های تنوع شاخص شانون – وینر و یکنواختی پایلو برای بررسی تنوع زیستی واحدها استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که واحدهای اکوسیستمی منطقه از لحاظ تنوع ( ۰/۰۰۰=P)، غنا (۰/۰۰۰=P) و یکنواختی (۰/۰۳۷=P) دارای اختلاف معنی دار با یکدیگر هستند واحدهای ۴ و ۱ به ترتیب دارای بیشترین و کمترین تنوع شانون در بین واحدها بودند و واحدهای ۲، ۳ و ۵ از لحاظ تنوع گونه ای با یکدیگر اختلاف معنی داری نداشتند.