سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

هاشم امین پناه – دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه تربیت مدرس
علی سروش زاده – استادیار دانشگاه تربیت مدرس
اسکندر زند – بخش تحقیقات علفهای هرز، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور
علی مومنی – موسسه تحقیقات برنج کشور، آمل

چکیده:

این آزمایش در سال ۱۳۸۶ در ایستگاه تحقیقاتی برنج تنکابن – مازندران انجام شد که در آن ۶ رقم اصلاح شده (خزر، سپیدرود، نعمت، درفک، فجر و شیرودی) به همراه سه لاین امید بخش (۸۳۰، ۸۴۱ و ۸۴۳ ) و یک رقم بومی (دیلمانی) به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی، با چهار تکرار و در تراکم مطلوب با و بدون سوروف کشت شدند . تراکم سوروف ۲۰ بوته در متر مربع در نظر گرفته شد. در پایان فصل رشد، عملکرد دانه برنج در شرایط با و بدون رقابت و نیز ماده خشک کل سوروف اندازه گیری و سپس درصد کاهش عملکرد دانه در شرایط رقابت، شاخص رقابت (CI) و توانایی تحمل رقابت (AWC) محاسبه شدند . نتایج نشان داد که بین ارقام و لاین های برنج لحاظ شاخص CI و AWC و درصد کاهش عملکرد دانه تفاوت معنیداری وجود داشت . لاین ۸۴۳ دارای بیشترین شاخص رقابت (۲/۴۳) و توانایی تحمل رقابت (۸۲) و کمترین درصد کاهش عملکرد ( ۱۸ درصد) بود . در مقابل، رقم خزر دارای کمترین شاخص رقابت (۰/۳۲) و توانایی تحمل رقابت (۴۹/۵) و بیشترین درصد کاهش عملکرد (۵۰/۶۵ درصد) بود. در مجموع لاین ۸۴۳ به عنوان یک رقم قوی و رقم خزر به عنوان یک رقم ضعیف در رقابت با سوروف ارزیابی شدند.