سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

جهانگیر پرهمت – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

آگاهی از توزیع زمانی و مکانی جریان در برنامه‌ریزی و مدیریت منابع آب از اطلاعات مهم و مورد نیاز می‌باشد. مؤلفه‌های اصلی جریان یکی رواناب مستقیم (بخش سیلابی جریان) و دیگری مؤلفه دبی پایه می‌باشد که بوسیله بارش مستقیم باران یا ذوب برف حاصل می‌گردند. حوزه کارون به عنوان یکی از حوزه‌های آبریز اصلی ایران حوزه‌ای برفگیر بوده و سهم عمده‌ای را در آبدهی جریان‌های سطحی کشور بصورت جریان سیلابی و آبدهی پایه دارا می‌باشد.در این‌ تحقیق‌ در هر کدام‌ از زیر حوزه‌های‌ رودخانه‌ کارون‌ آبدهی و تغییرات آن مورد بررسی‌ قرار گرفته است. نتیجه ‌این بررسی نشان می‌دهد که آبدهی هم در مقیاسهای زمانی و نیز در سطح حوزه‌های مختلف تغییرات زیادی نشان می‌دهد، بطوری که تولید جریان در زیرحوزه‌های مختلف متفاوت بوده و دامنه وسیعی را تشکیل می‌دهند. نوسانات فصلی و سالانه جریان زیاد بوده بطوری که دامنه نوسانات سالانهتا سه و نیم برابر بوده و بخش قابل توجهی از جریان در سالهای تر از دسترس خارج می‌شود. این در حالی است که نسبت به میانگین در بیش از ۵۰ درصد دوره کمبود چریان وجود دارد. با این دامنه نوسانات پیشنهاد میشود در برنامه‌ریزی منابع آب در چنین حوزه‌هایی انتقال بین سالی را مد نظر قرار داده و از منابعی که در سالهای تر از دسترس خارج می‌شود برای سالهای خشک استفاده نمود.