سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش الکترونیکی یافته های نوین در محیط زیست و اکوسیستم های کشاورزی
تعداد صفحات: ۱۸
نویسنده(ها):
زهرا اصفهانی بلندبالایی – کارشناس پژوهشی سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران
خسرو رستمی – دانشیارسازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران

چکیده:
پیشرفت فناوری و افزایش جمعیت باعث شده که کیفیت نوع سوخت از صبحدم تاریخ بشری تاکنون از چوب، زغال سنگ و اخیراً به گاز ارتقاء و مصرف آن زیاد شود. منبع اصلی انرژی از سوختهای فسیلی تشکیل شده که Gtoe 10-8 در سال است. این منابع محدود و بر اثر مصرف به دلیل این که احتراق ایده آل یا کامل انجام نمی شود باعث آلودگی جوی و مشکلات در سلامتی می شوند. هیدروژن به عنوان حامل انرژی جایگزین و تشکیل اقتصاد هیدروژنی که بشر به دنبال آن می باشد در صورتی جایز است که در فرایند تولید هیدروژن از منابع سوخت فسیلی استفاده نشده باشد و یا بصورت محدود، تا فناوری کاملاً شکل گرفته و به جایگاه خود برسد. تولید هیدروژن از منابع تجدید پذیر به روش زیستی یکی از روشهای مناسب شناخته شده است. محدودیت های این روش که جامعه علمی جهانی به صورت فعالانه برای مرتفع نمودن آن تلاش می کند، افزایش مول حامل انرژی تولید شده دو برابر مول گلوکز مصرف شده است. تولید هیدروژن توسط میکروارگانیسم ها با مصرف منابع کربنی تجدید پذیر توسط آنزیم هیدروژناز در حضور آهن کاتالیز می شود و اگر با تجربه و تبحر فرایند هدایت شود میزان و سرعت تولید افزایش می یابد. تلاشهای فراوانی در مراکز پژوهشی و صنعتی دنیا از جمله در این گروه برای افزایش میزان تبدیل گلوکز به هیدروژن انجام می شود. در این کار تولید هیدروژن در تاریکی با استفاده از منابع کربنی تجدید پذیر و استفاده از انواع خوراک بررسی شده است.