سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محسن تدین – مربی دانشکده مهندسی دانشگاه بوعلی سینا همدان
پرویز قدوسی – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت
هرمز فامیلی – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت

چکیده:

برای ایجاد امکان بکارگیری بتن های سبکدانه سازه ای حاوی لیکای ایران در مناطق ساحلی جنوب کشور، پارامترهای دوام این بتن ها باید مورد بررسی قرار گیرد. از جمله این پارامترها، جذب آب اولیه و نهایی و همچنین جذب آب موئینه می باشد. بتن های نیمه سبکدانه سازه ای ، بتن تمام سبکدانه و همچنین بتن معمولی با نسبت آب به سیمان کم حاوی دوده سیلیسی و بدون آن مورد آزمایش قرار گرفت. بتن های نیمه سبکدانه با نسبت های آب به سیمان متفاوت نیز مورد مطالعه واقع شد. نتایج نشان می دهد که بتن های تمام سبکدانه و نیمه سبکدانه می تواند همانند بتن های معمولی مشابه تلقی گردد. همچنین روشن گردید امکان مصرف بتن های سبکدانه حاوی لیکا در مناطق ساحلی وجود دارد. ضمنا دیده شد در برازش خط جذب آب موئینه، بکارگیری محور لگاریتمی زمان به جای جذر زمان بهترین ضرایب همبستگی را بدست می دهد.