سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

داود زارع حقی – دانشجوی دکترا دانشگاه تهران
محمدرضا نیشابوری – استاد دانشگاه تبریز
مهدی شرفاء – استادیار دانشگاه تهران
غلامرضا ثواقبی – استادیار دانشگاه تهران

چکیده:

نواحی خشک و نیمه خشک به علت عملکرد پایین محصول که ناشی ازخشکسالی و تخریب خصوصیات خاک است از نواحی دیگر متمایز می گردند . کشت موفقیت آمیز در چنین نواحی وابسته به رفع مشکلات کاربری آبیاری و جلوگیری از تخریب یافتن خصوصیات خاک است . ساختمان خاک یک خصوصیت متغیر و تاثیرپذیر است که توسط فرایندهای مختلف تحت تاثیر قرار می گیرد . این فرایندها شامل انقباض و انبساط، خشک و مرطوب شدن، یخ زدگی و ذوب شدن و عملیات خاکورزی و تراکم می باشد . درخاکهای لخت و بدون پوشش گیاهی برخورد مستقیم قطرات آب بارندگی یا آبیاری باعث از هم پاشیدن خاکدانه ها و تشکیل لایه نازک و متراکم در سطح خاک شده وهمچنین بعلت انتقال ذرات کلوئیدی به لایه های پایین تر و انسداد مجاری در اثر تجمع این ذرات مانع بزرگی جهت نفوذ آب به داخل خاک بوجود می آید . مطالعات موجود نشان می دهد در خاکهای با ساختمان نا پایدار تشکیل سله بعد از آبیاری غرقابی امری معمولی است . معمولترین اثر ساختمان ضعیف لایه سطحی خاک، اثری است که بر روی جوانه زنی می گذارد . فروپاشی خاکدانه ها و تشکیل سله بر اثر خشک شدن از جوانه زنی گیاهچه های جوان ممانعت کرده و در نتیجه جمعیت پوشش گیاهی کاهش می یابد . اقبال و همکاران (۱) یافتندکه تشکیل کراست بعد از اولین آبیاری غرقابی خروج گیاهچه ها را نزدیک به ۵۰ درصد کاهش داد .