سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: هشتمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

میرمصطفی حسینیون – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
سعید ناطق – استاد دانشگاه صنعتی شریف
شمس الدین میردامادی – استاد دانشگاه علم و صنعت
حمید تازیکه – کارشناسی ارشد مهندسی متالورژی گرایش جوشکاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد

چکیده:

در این تحقیق از فرایند جوشکاری قوسی با الکترود تنگستن (GTAW) بمنظور جوشکاری لوله های تیتانیومی استفاده گردید. آماده سازی درز جوش با شیار V شکل انجام گرفت و برای ایجاد محافظت کامل در حین جوشکاری از گاز محافظ حوضچه مذاب، گاز محافظ ثانویه و گاز محافظ پشتی استفاده شد. در ابتدا فرایند جوشکاری با استفاده از دنباله تورچ با طول ۲۰cm انجام شد. سپس نمونه های PQP بر اساس استاندارد ASMEM sec IX تهیه گردید و آزمایشهای کشش ، خمش و سختی سنجی بر روی آنها صورت گرفت. ترکهای ایجاد شده در جوش و منطقه HAZ در نمونه خمش دلالت بر حضور ناخالصیها و عدم محافظت مناسب حوضچه مذاب و مناطق متاثراز حرارت در طی فرایند جوشکاری داشت که همگی حاکی از کیفیت نامناسب جوش در جوشکاری انجام شده با دنباله تورچ ۲۰cm بودند. در بررسیهای بعمل آمده توسط میکروسکوپ الکترونی از مقطع شکست نمونه کشش، ذرات ناخالصی اکسید آهن نیز مشاهده گردید. همچنین استحکام کششی معادل ۲۱۲ Mpa و میزان سختی فلز جوش معادل ۳۰۰ ویکرز بدست امد. در فرایند جوشکاری بر روی نمونه های بعدی سعی شد تا با افزایش طول محفظه گاز محافظ ثانویه از ۲۰cm به ۲۸ cm مشکل جذب ناخالصیها از محیط اطراف بر طرف گردید. با آماده سازی مجدد نمونه های PQR و انجام آزمایشهای کشش، خمش و سختی سنجی بر روی آنها مشخص شد که میزان استحکام کششی از ۲۱۲Mpa به ۳۷۷Mpa افزایش یافته و مقدار سختی فلز جوش از ۳۰۰ ویکرز به ۲۳۰ میکرز کاهش یافته است. همچنین عدم وجود ترک در جوش و مناطق اطراف آن در نمونه خمش همگی نشان از کیفیت بالای جوش داشت.