سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: چهارمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مسعود قنبری – کارشناس ارشد بهداشت حرفه‌ای و عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
بیژن صبور – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
حسن سفید کار – کارشناس بهداشت حرفه‌ای

چکیده:

حوادث کاری به هر شکل می‌باشند مشکلات زیادی را از نظر اقتصادی و اجتماعی بر جامعه تحمیل می‌کنند. این دست حوادث علاوه‌بر خسارت‌های مستقیم و صدمه به اشخاص، به طور غیرمستقیم نیز باعث خسارت و رکود کاری می‌شوند. از سوی دیگر آگاهی از وضعیت حوادث و شناسایی علل آن‌ها می‌تواند راهگشای پیشگیری از تکرار وقوع آن‌ها باشد لذا این مطالعه در همین راستا انجام گرفته و در آن کلیه حوادث کاریه شاغلین تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی شهرستان کرمانشاه طی سال‌های ۸۱ – ۱٬۳۷۹ بررسی شده است. این مطالعه به صورت توصیفی و با استفاده از فرم‌های آماری حوادث و فرم‌های گزارش حادثه موجود در واحد بازرسی کار شهرستان کرمانشاه انجام گرفت. داده‌های جمع‌آوری شده شامل مشخصات فردی حادثه دیده مانند سن و جنس و خصوصیات مربوط به حادثه مانند علل، پیامدها، زمان و محل حادثه می‌باشد. تعداد کل افراد حادثه دیده تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی در سال‌های مورد بررسی ۴۳ نفر بود که به طور متوسط در هر سال ۱۴/۳ نفر دچار حادثه شده‌اند و طی سال‌های مورد بررسی بیشترین تعداد حادثه مربوط به سال ۸۰ و کمترین تعداد حادثه مربوط به سال ۸۱ می‌باشد. نتایج تحقیق همچنین نشان داد که بیشترین حادثه مربوط به صنایع غذایی و دارویی ( با ۲۵/۶ %) و در مرتبه بعدی صنایع ساختمان ( با۲۳/۳%) بود و حوادث پیش‌تر در داخل کارگاه ( ۹۷/۷%) به رخ داد و ساعات ده – هشت صبح بیشترین حادثه را ( با ۱۸/۶%) به خود اختصاص داده است. همچنین حوادث بیشتر در ماه‌های فروردین، خرداد، تیر به آذر (هر کدام با ۱۴%) و برای مردان (با صددر صد) و برای گروه‌های سنی ۳۴ – ۳۰ سال ( با ۲۷/۹%) و افراد متأهل ( با۸۱/۴%) و نیز افراد دیپلم ( با۱۶/۳ %) و سپس با سواد بدون مدرک (تا ۱۴%) رخ داده است. از جنبه دیگر ملاحظه می‌شود که بیشتر کارگران آموزش ندیده (با ۸۶ در صد) و با سابقه کاری که کمتر از پنج سال ( با ۶۰/۵ %) دچار حادثه شده‌اند. نتایج تحقیق نشان داد که ماشین‌آلات بیشتر حادثه آفرین بوده‌اند ( با ۴۶/۵%) و عامل اصلی ایجاد حادثه در مرتبه اول عوامل متفرقه ( با ۲۷/۹ %) و در مرتبه بعدی ماشین‌آلات و مسائل متفرقه (با ۱۴%) عامل حادثه بوده است. از نظر نتایج حادثه مشخص گردید که بیشتر دست‌ها ( با ۵۸/۱ %) دچار آسیب شده و حوادث در ( ۲۵/۶%) موارد منجر به قطع عضو و در (هفت در صد) موارد منجر به فوت حادثه دیده شده و. در مجموع با توجه به یافته‌های تحقیق شاید بتوان گفت نامطلوب بودن آموزش شاغلین شهرستان و نیز نامناسب بودن وضعیت محیط کاری و نیز در دسترس نبودن وسایل حفاظت فردی و به کارگیری نامناسب وسایل حفاظتی موجود باعث به‌وجودآمدن حوادث می‌شوند. از طرف دیگر با توجه به نتایج تحقیق می‌توان گفت آمار فوت و قطع عضو شده پنج از در صد بالایی نسبت به سایر خدمات برخوردارند. لذا ضرورت دارد در این خصوص بررسی‌های بیشتری به عمل آمده تا علل مربوط به حوادث و تفسیر هر یک به طور دقیق تعیین شده و اقدامات مناسب بدی صورت گیرد.