سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان با رویکرد مدیریت مناطق خشک و کویری
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
حمید خیرالدین – استاد یار دانشکده کویر شناسی دانشگاه سمنان
علی رضا مشکی – استاد یار دانشکده کویر شناسی دانشگاه سمنان

چکیده:
یولاف معمولا شامل ۱۱ تا ۱۴ درصد پروتئین خام است . برخی انواع تولیدی جدید تا ۱۰ درصد یا کمتر پروتئین دارند . بررسی ها نشان میدهد که این میزان با توجه به محتوای غذایی متغیر است . آللوپاتی بازدارندگی شیمیایی یک گونه بوسیله گونه های دیگر را گویند. آللوپاتی ساز و کار مهم گیاهی است که به دلیل ترشح فیتوتوکسین از گیاه و ورود آن به محیط صورت می گیرد. مواد شیمیایی با پتانسیل آللوپاتیک به صورت واقعی در تمام گیاهان و در اغلب بافتها از جمله برگها، ساقه ها، گلها، ریشه ها، بذرها و جوانه ها وجود دارد. در شرایط مناسب ممکن است این مواد به مقدار کافی در منطقه ریشه آزاد شود و گیاهان مجاور را تحت تأثیر قرار دهد. تحقیقات ما نشان داده است که موادی که از ریشه های گیاه یولاف ترشح می شوند از رشد برخی از گیاهان از جمله گندم جلوگیری می کنند. مواد مترشحه حالت خود مسمومی دارند و موادی که از ریشه یولاف تراوش میشوند سمی بوده و در اثر فعالیت میکروارگانیسم ها به ماده فعال و مسموم کردنی تبدیل می گردد. البته وجود موادآلی از قبیل اسید مانولیک واسید اکسالیک در ریشه مانع از تجزیه شدن آن به وسیله میکروارگانیسم ها می شوند.نتایج تحقیق ما نشان داده است که سمیت یولاف تحت تأثیر رژیم حاصلخیزی و محیط خارجی بوده بطوری که غلظت مواد آللوشیمیایی BOA و DIBOA در بافتهای گیاه تحت شرایط حاصلخیزی کم و یا متوسط خاک نسبت به موقعی که این گیاه تحت شرایط حاصلخیزی بالا باشد متفاوت است.