سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: سومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد فلاح – دانشیار گروه انگل شناسی و قارچ شناسی دانشگاه علوم پزشکی همدان، دانشک
محمدمهدی مجذوبی – پزشک عمومی

چکیده:

پارکها از اماکن عمومی هستند که در هر شهر همه روزه هزاران نفر از مردم برای صرف اوقات فراغت، بازی، تفریح و حتی صرف غذا از آن استفاده می کنند. وجود آلودگی در خاک این اماکن خطر عمده ای برای سلامت و بهداشت مردم جامعه خواهد بود. در بسیاری از پارک ها فقدان آبریز گاههای عمومی منجر به دفع و پخش مدفوع در گوشه و کنار آن در ساعات خلوت شب و روز می شود. در همدان آلودگی به انگل های روده ای بالا است و آلودگی پارک ها یکی از دلایل آن می تواند باشد. برای بررسی این موضوع از مناطق مختلف شهر همدان تعدادی از پارک های عمومی انتخاب و از نقاط مختلف آنها مثل محل بازی کودکان، محل نشیمن و … مقداری خاک سطحی برداشت شد و در آزمایشگاه پس از شستشو و صاف کردن با روش شناورسازی، با روش مستقیم و مرطوب عناصر انگلی مورد بررسی میکروسکوپی قرار گرفت. از مجموع ۱۹ پارک مورد بررسی ۷۸/۹% نمونه ها آلوده به تخم انگل یا کیست تک یاخته ها بودند. ۶۰/۳% آنها به تخم انگلهای منتقله از خاک آلوده بودند. ۵۷/۸% نمونه ها به تخم آسکاریس آلوده بودند. ۳۶/۸% نمونه ها به تخم توکسوکارا آلودگی داشتند. و در ۴۰/۲% نمونه ها تخم تنیا مشاهده شد. آلودگی در فصل بهار از فصول دیگر کمتر بود. در پارکهای قدیمی و بزرگ آلودگی از پارک های جدید و کوچکتر کمتر بود.با توجه به عادات غالب مردم به استفاده از این اماکن و نیز بادخیز بودن منطقه و افزایش خطر انتقال آلودگی از محیط به انسان، در مجموع از این مطالعه نتیجه گرفته می شود خاک و محیط پارک های این شهر خطر آلودگی افراد به توکسوکاریازیس، آسکاریازیس و احتمالاً کیست هیداتیک را به همراه دارد.