سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان با رویکرد مدیریت مناطق خشک و کویری
تعداد صفحات: ۹
نویسنده(ها):
فاطمه بامری – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته بیابانزدایی – دانشگاه ملی زابل
بهزاد صاحب زاده – استادیار گروه مرتع و آبخیزداری دانشگاه ملی زابل

چکیده:
خشکسالی از مهم ترین سوانح طبیعی است که زیان های بسیاری را بر بخش کشاورزی وارد می سازد. منطقه سیستان در جنوب شرقی کشور و در جوار مرز افغانستان واقع شده است. تنها منبع آب منطقه، رودخانه هیرمند است که از کشور افغانستان سرچشمه می گیرد. در سال های اخیر کاهش آورد این رودخانه منجر به ظهور خشکسالی هیدرولوژیکی و بروز معضلات زیادی شده است. جهت تعیین شدت و مدت خشکسالی هواشناسی از شاخص SPI و داده های بارش سالانه دوره آماری ۳۰ ساله ایستگاه سینوپنتیک زابل استفاده شده است. نتایج به دست آمده بر اساس شاخص SPI در خصوص وقوع خشکسالی از سال ۱۳۹۲-۱۳۷۷ حاکی از آن است که طی این ۱۵ سال خشکسالی در منطقه سیستان تداوم داشته و فقط در سال ۱۳۸۳ بارندگی مناسب بوده است. تحلیل در دبی رودخانه هیرمند حاکی از کاهش دبی و آورد سالانه بود. خشکسالی باعث کاهش ۷۸٫۵% سطح باغات و کاهش ۵۴% سطح زیرکشت محصولات زراعی شده است.