سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

غلامرضا لشکری پور – دانشیار گروه زمین شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
محمد غفوری – دانشیار گروه زمین شناسی دانشگاه فردوسی مشهد
نفیسه شارکی – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد
سعید علیزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

سد توزانلو بر روی رودخانه ای به همین نام در شمال استان خراسان رضوی قرار دارد. این رودخانه در ۲۰ کیلومتری شمال غرب درگز قرار داشته و از ارتفاعات جنوبی آبریز درونگر سرچشمه می گیرد. در منطقه درگز که شمالی ترین حوضه رسوبی استان خراسان رضوی است. قدیمی ترین تشکیلات که بیشترین گسترش را در منطقه دارند مربوط به دوران دوم زمین شناسی می باشد. اغلب رخنمونهای این دوران مربوط به کرتاسه بوده و واحدهای مربوط به ژوراسیک در بخشهای محدودی رخنمون دارند. در محدوده محور سد، شیب رودخانه حدود ۳% است. حداکثر ارتفاع سد از سنگ کف بستر ۳۴ متر می باشد. در تکیه گاه چپ با شیب عمومی ۲۵ درجه رخنمون سنگی مشاهده می شود ولی در تکیه گاه راست با سیب عمومی ۲۰ درجه واریزه ها رخنمون سنگی را پوشانده است. به منظور تعیین خصوصیات فیزیکی و مکانیکی نمونه ها و توده های سنگی محل ساختگاه سد، علاوه بر برداشتهای صحرایی عملیات ژئوتکنیکی از قبیل حفر چند گمانه انجام شده است ب توجه به بررسی های صحرایی در محل و نتایج بدست آمده از حفاری گمانه هاتودخ سنگی محل ساختگاه سد مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج برداشت سطوح ضعف در منطقه وجود سه سیستم ناپیوستگی را نشان می دهد. این مسئله علاوه بر تاثیربر روی خصوصیات مکانیکی توده های سنگی نفوذپذیری آنها را افزایش داده است. در این مقاله نتایج بدست آمده از برداشت های صحرایی و آزمایشگاهی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و در نتیجه راهکارهای لازم برای افزایش خصوصیات کیفی توده سنگ و کاهش نفوذپذیری ارائه شده است.