سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

الهام بوستان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال گروه ژئوفیزیک
محمد رضا قیطانچی – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

چکیده:

لرزه خیزی تاریخی، زمینلرزه های سده ی جاری، گسل های فعال و قرار گرفتن بر روی کمربند آلپ-هیمالیا، از جمله شواهد دال بر لزره خیزی کشورهای ایران و ترکیه است. نظر به اینکه منشٱ اصلی لرزه خیزی در فلات ایران و ترکیه گسل های فعال، حرکت صفحه ها و از جمله حرکات فشارشی صفحه عربستان به سمت شمال شرق است، وجوه مشترک بسیاری بین زمینلرزه های این مناطق وجود دارد که از آن جمله می توان به چگونگی شکستگی در زمینلرزه و تشابه ژرفا و سازوکار برخی از زمینلرزه های دو کشور اشاره کرد. از دو زمین لرزه اخیر ترکیه (۱۷ اوت و۱۲ نوامبر) با بزرگی بیش از ۷ ریشتر می توان به عنوان مخرب ترین زمین لرزه های قرن در ترکیه یاد کرد که باعث تلفات جانی بسیار و آسیب گسترده به سازه ها و تٱسیسات زیر بنایی گردید. در این پژوهش خصوصیات فیزیکی زمینلرزه های بزرگ ترکیه بررسی و مدل های زمینساختی متفاوت موجود ارزیابی شده است.