سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مرتضی کرمی – اعضاء هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی چهارمحال و بختیاری ، استان چها
فتح الله سرحدی – عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور
محمد علی طالبی – اعضاء هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی چهارمحال و بختیاری ، استان چها

چکیده:

جهت بررسی اثر سطوح مختلف انرژی و طول دوره پروار بر خصوصیات رشد وعملکرد پروار بره های نر چالشتری تعداد ۶۴ رأس بره نر به طور تصادفی انتخاب و در سن ۵ ±۱۰۰ روز شیر گیری و با متوسط سن ۱۵۰ روز وارد دوره پروار شدند . آزمایش د ر قالب یک طرح کاملاً تصادفی با روش فاکتوریل ۲*۲ (دوره های ۹۰ و ۱۲۰ روز پروار و دو سطح انرژی ۲/۳ و ۲/۵ مگا کالری انرژی متابولیسمی در هر کیلو گرم ماده خشک ) انجام شد و ازنظر پروتئین خام ( ۱۴ درصد) جیره ها در یک سطح بودند . در پایان هر دوره پروار (در هر سطح انرژ ی) ۱۶ رأس بره بطور تصادفی انتخاب و پس از ذبح تجزیه فیزیکی لاشه گردیدند . نتایج آزمایش نشان داد که اثر سطح انرژی و مدت پروار بر وزن پایان دوره پروار بره های نر چالشتری هنگام کشتار معنی دار بود (۰/۰۵>P) . اما سطوح مختلف انرژی اثر معنی داری بر افزایش وزن روزانه بره ها نداشت . هر چند که مدت پروار بر روی افزایش وزن روزانه بره ها تاثیر معنی داری داشت (۰/۰۱>P) . تأثیر سطوح مختلف انرژی و مدت پروار بر خوراک مصرفی روزانه و ضریب تبدیل خوراک بره ها معنی دار بود (۰/۰۵>P) . از نظر خصوصیات لاشه اثر سطح انرژی و مدت پروار بر روی بازده لاشه معنی دار نبود .میانگین درصد قطعات گردن، دست، سینه و قلوه گاه، راسته و ران لاشه بره های ۱۲۰ روز پروار به طول قابل توجهی از بره های گروه ۹۰ روز پروار بیشتر بوده ولی فقط قطعات دست، سینه و قلوه گاه دارای تفاوت معنی دار بودند (۰/۰۵>P) . به دلیل افزایش وزن روزانه بیشتر، خوراک مصرفی روزانه کمتر و ضریب تبدیل خوراک و بازده غذایی بهتر، مدت پروار ۹۰ روز تو صیه می گردد و با توجه به عدم تفاوت معنی دار در افزایش وزن روزانه،ضریب تبدیل غذائی وبازده لاشه، سطح انرژی ۲/۳ مگا کالری انرژی متابولیسمی توصیه می گردد.