سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری تولید و فرآوری گوجه فرنگی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد اسماعیل اسدی – عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی مرکز تحقیقات کشاورزی و
پریسا شاهین رخسار – عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی مرکز تحقیقات کشاورزی و
حسن شکری واحد – عضو هیئت علمی بخش تحقیقات خاک و آب موسسه تحقیقات برنج کشور
کامران داوری – استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

این آزمایش به منظور بررسی بررسی خصوصیات کمی و کیفی گوجه فرنگی گلخانه‌ای تحت رژیمهای آبیاری و بسترهای متفاوت کشت بدون خاک در گلخانه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان به اجرا درآمد. آزمایش بصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. به طوری که دور آبیاری در سه سطح(۱)۴ بار در روز، (۲) ۸ بار در روز و(۳) ۱۲ بار در روز به عنوان کرت اصلی و بسترهای کشت در سه نوع پرلیت، لیکا و مخلوط پرلیت و لیکا (به نسبت وزنی ۱:۱) به عنوان کرتهای فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثر متقابل برنامه ریزی آبیاری و بستر ها روی شوری عصاره میوه (EC), ویتامین ث(C) و اسیدیته (TA) تفاوت معنی داری داشتند. بطوریکه میوه‌های پرورش یافته در بستر لیکا و با دور آبیاری ۱۲بار در روز میزان ویتامین ث بیشتر(۱۵٫۲۷ mg/100g) و اسیدیته (TA) کمتری(۰٫۳۳ mg/100 1) نسبت به سایر تیمارها داشتند. با توجه به نتایج بدست آمده میتوان گفت که بستر لیکا و دور آبیاری ۱۲ بار در روز شرایط مطلوبی را هم از نظر کمی کیفی و هم از نظر کیفی بوجود آورد.