خصوصیات کمی و کیفی یک نوشتار

همانطوریکه مطرح گردید یک نوشتار دانشگاهی اجزای مختلفی دارد و برای ارائه مطالب و نتایج بدست آمده باید ساختار نوشتار و نکات آیین نگارش رعایت گردد؛ به عبارت دیگر خصوصیات کمی و کیفی یک نوشتار باید به طور دقیق مورد بررسی، بازبینی و کنترل قرار گیرد که در اینجا برخی از این نکات مطرح می گردد.

 خصوصیات کمی یک نوشتار

یک نوشتار علمی معمولا شامل مجموعه ای از پاراگراف ها است و هر پاراگراف از چندین جمله مرتبط و وابسته به هم تشکیل شده است.

پاراگراف

معمولا یک متن از چندین پاراگراف و هر پاراگراف از چندین جمله و هر جمله از چندین کلمه ساخته می شود. هر پاراگراف دارای یک ایده است که معمولا با چندین جمله مرتبط که دارای وحدت موضوع هستند بیان میگردد. ایده و منظور پاراگراف یک تعریف، دسته بندی، مقایسه، تحلیل و غیره باشد، که میتواند در اولین جمله پاراگراف نوشته شود و جملات بعدی، جملات توضیحی و حمایتی باشند یا این که ابتدا چندین جمله توضیحی نوشته شود و هدف و منظور پارار گراف در آخرین جمله آن پاراگراف نوشته شود. به عبارت دیگر هر پاراگراف دارای یک یا دو جمله اصلی و چندین جمله توضیحی است که در شرح و بیان جمله اصلی ذکر میگردد. مسئله بعدی ارتباط معنایی و مفهومی بین پاراگراف هاست که باید با آخرین جمله پارگرافی که تمام می شود و اولین جمله پاراگراف بعدی ارتباط مفهومی برقرار کند. لذا یک پاراگراف باید استقلال معنایی و مفهومی داشته باشد و این ارتباط با پاراگراف های بعدی نیز حفظ گردد. معمولا پاراگراف باید چندین جمله بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ کلمه داشته باشد، البته اندازه مشخصی و قطعی نمیتوان تعیین کرد. برای مشخصی کردن پاراگرافها، یا میتوان بین آنها فاصله بیشتری نسبت به فاصله بین خطوط ایجاد کرد، معمولا دو برابر، یا این که سطر اول پاراگراف حدود چند کاراکتر نسبت به آغاز سطرهای دیگر جلوتر (تورفتگی) نوشته میشود. سعی شود در یک نوشتار یک تعادل نسبی در اندازه ی پاراگراف های متوالی رعایت گردد، طوری نباشد که یک پاراگراف مثلا دو جمله داشته و در دو سطر نوشته شود و پاراگراف بعدی ده جمله و در ده یا یازده سطر، کلمات اضافی و عبارات غیر لازم در هر جمله حذف گردد.