سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین همایش بین المللی سواحل، بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سیدحمید موسوی – رئیس گروه سواحل و بنادر سازمان آب و برق خوزستان
محمدرضا مباشری – عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
اکرم السادات آیتی زاده تنها – کارشناس برق منطقه ای خوزستان

چکیده:

با ارسال اولین ماهواره منابع زمینی توسط ناسا به فضا (در سال ۱۹۷۲ میلادی ) امکاناتی پدیدار شد که استفاده از روشهایدور سنجی بطور عینی در بررسی حوضه های آبخیز مطرح شود. دور سنجی اکنون به عنوان یک منبع اطلاعاتی تلقی می شود ولی با تمام این تفاسیر،تصاویر بدست آمده از ماهواره گاهی اوقات بدلیل شرایط جوی نامناسب ، درست عمل نکردن دتکتورها (آشکارسازها)،سنجنده ها، وجود مواد معلق در جو ، … و یا حتی در نوع وشیوه های اندازه گیر ی دارای خطاهایی می باشند که جواب مسئله را با چالش مواجه می نمایند . ازآنجائیکه گروهی از محققین در بررسی های خود از خطاهای موجود چشم پوشی می نمایند نتایج حاصله تا حدودی از واقعیت فاصله می گیرد که این انحراف در برخی مواقعبه ۷۰ درصد نیز می رسد و این مسئله باعث ناکارآمدی سیستم وبی اعتمادی مدیران ارشد نسبت به این علم می گردد.لذا بر آنیم که عوامل تاثیر گذار را بیان نموده و علل این خطا ها را مورد بررسی قرار دهیم .