سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

پویان معتمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف
رضا باقری – دانشیار، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

در سالهای اخیر تحقیقات فراوانی با هدف مطالعه مقاومت به خراش مواد پلیمری انجام شده است.همچنین، تلاشهای بسیاری با هدف تعیین یک معیار استاندارد برای سنجش خراشپذیری پلیمرها صورت گرفته است. در این پژوهش تأثیر سازگارکننده لاستیکی بر معیارهای مختلف مقاومت به خراش در آمیزه پلیمری PP/PA6/SEBS-g-MA مورد بررسی قرار گرفته است. خواص کششی و استحکام ضربه ترکیبهایی با مقادیر متفاوت سازگارکننده مورد آزمایش قرار گرفتند. همچنین آزمایش خراش با سرعت ها و نیروهای متفاوتی انجام شد. در ادامه تأثیر سازگارکننده و شرایط آزمون خراش بر هندسه خراش بررسی شد. همچنین بررسی میکروسکوپی به منظور مشاهده مکانیزم تغییر فرم پلیمر در زیر سطح خراش انجام شد. نتایج حاکی از کاهش مدول الاستیک و سختی خراش و در عین حال افزایش انرژی ضربه با افزایش میزان سازگارکننده بود؛ اگرچه اندازهگیری عمق خراش به عنوان معیار خراشپذیری نتیجهای متفاوت از سختی خراش اندازهگیری شده نشان داد. نتایج این تحقیقاکی از ناکافی بودن سختی خراش به عنوان معیار خراشپذیری در ترکیبات حاوی لاستیک است که علت آن تأثیر بازیابیویسکوالاستیک پلیمر بر هندسه خراش است.