سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

زهرا نیک سرشت – کارشناسی ارشد دانشکده مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
محمدعلی گلعذار – استاد، دانشکده مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
فتح الله کریم زاده – استادیار، دانشکده مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

در این پژوهش تاثیر سیکل های مختلف عملیات حرارتی بررفتار خوردگی منطقه جوش آلیاژ آلومینیوم ۶۰۶۱، مطالعه شد. در این راستا نمونه ها به روش GTAW به طور اتوماتیک با فلز ۴۰۴۳ جوشکاری شدند. سیکل های مختلف عملیات حرارتی شامل عملیات T6 و عملیات ناپیوسته انحلال سازی و پیرسازی، قبل و یا بعد از جوشکاری بر روی نمونه ها اعمال گردید. مطالعه ریزساختار منطقه جوش توسط میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مجهز به سیستم آنالیز EDS صورت گرفت. رفتار خوردگی نمونه ها توسط آزمون پلاریزاسیون تافل و آزمون غوطه وری متناوب، بررسی شد. محیط آبی ۳/۵% وزنی کلرید سدیم با pH=5/5 به عنوان محیط خورنده، انتخاب شد. لا اعمال سیکل های مختلف عملیات حرارتی، فلز جوش در موقعیت کاتدی تر از فلز پایه قرار گرفت لذا مقاومت به خوردگی بیشتری نشان داد. مطالعه سطح خوردگی پس از آزمون پلاریزاسیون، موضعی بدون خوردگی تایید کرد. رسوبات درشت پراکنده در ریز ساختار، محل مناسبی برای جوانه زنی و شروع خوردگی موضعی شدند. با این وجود، در سیکل های مختلف عملیات حرارتی توام با جوشکاری، تفاوت قابل توجهی در نرخ خوردگی منطقه جوش مشاهده نشد.