سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

فریبرز یوسفوند – دانشجوی دکترای سازه های آبی و پژوهشگر گروه هیدرولیک و منابع آب جهاد دا
علی باقری – دانشجوی دکترای سازه های آبی و هیئت علمی گروه مهندسی آب دانشگاه آزاد اس
محمدهادی توانا – دانشجوی دکترای سازه های آبی وهیئت علمی گروه عمران دانشگاه آزاد اسلام

چکیده:

رودخانه های آبرفتی دارای پتانسیل تنظیم شکل و ابعاد برای تمام جریانهایی هستند که رسوب را منتقل می کند. برای شناسایی جریان غالب در رودخانه لازم است که جریان موثر، حداکثر دبی آبراهه درحالت مقطع پر و متوسط سیل سالیانه را بدست آورد. با ضرب نمودن منحنی رسوب معلق در هیستوگرام فراوانی دبی های روزانه، منحنی رسوب معلق کل بدست خواهد آمد که نمای آن دبی موثر است. با استفاده از مقاطع عرضی رودخانه و پیدا کردن مینیمم نسبت عرض سطح به عمق (w/d) و عمق(d) و رسم آن در یک دستگاه مختصات، حداکثر دبی آبراهه در مقطع پر بدست می آید. برای بدست اوردن متوسط سیل سالیانه از آمار سیلاب رودخانه استفاده شده و سیلاب با دوره بازگشت ۲ سال (احتمال وقوع ۵۰%) به عنوان سیل سالیانه انتخاب شد. پس از انجام محاسبات جریان موثر، دبی مقطع پر و دبی سیلابی برای رودخانه نکارود به ترتیب ۱۵، ۳۲۵/۸ و ۳/۶۷ مترمکعب برثانیه برآورد گردید.