سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی سواحل و بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حبیب اله عرب تبارفیروزجایی – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع
علی رضانژاد – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع
عبدالرحمن حسین زاده – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

چکیده:

گونه های مورد بررسی شامل راش، بلند مازو، ممرز، توسکا، چنار، اکالیپتوس کاملدولنسیس و کرت می باشد. برای هر گونه، سه تیمار شامل نمونه های شاهد(دوام طبیعی)، اشباع شده با کرئوزوت و اشباع شده با سلکور در نظر گرفته شد. نمونه های آزمونی اشباع شده و شاهد به طور جداگانه در ۷ ایستگاه دریایی در اسکله های سواحل جنوب و شمال ایران نصب شدند. بر اساس نتایج ارزیابی نمونه های آزمونی، هیچ یک از چوبهای مورد بررسی در حالت خام(بدون هیچگونه تیمار حفاظتی) در مقابل حفاران دریایی مقاوم نمی باشند. اشباع چوب با کرئوزوت و به روش سلول پر، باعث افزایش دوام چوب شد و غیر از گونه ممرز که نمونه های اشباع شده آن تخریب شدند، بقیه گونه ها پس از ۲۶ ماه استقرار در دریا همچنان بدون علائم تخریب باقی ماندند. اشباع با نمک محلول در آب (سلکور)، باعث افزایش قابل توجه دوام چوبها نشد و نمونه های اشباع شده با آن در مدت کمتر از ۱۵ ماه تخریب شدند. نمونه های آزمونی در سواحل شمال تخریب نشدند.