سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: اولین همایش اشتغال و نظام آموزش عالی کشور

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهدی اسحاقیان – دانشجوی دکترای مدیریت آموزش دانشگاه اصفهان

چکیده:

سازمان بین المللی کار ILO سازمانی است که آمار فارغ التحصیلان بیکار رامنتشر می کند. بر این اساس آمار درکشورهای در حال توسعه بجای بیکاری اغلب با کم کاری فارغ التحصیلان مواجهیم. آیا بین تعلیم و تربیت و اشتغال رابطه وجود دارد؟
در این زمینه چهار نظریه مطرح است . بطور کلی این رابطه می تواند به شکل مستقیم و یا غیر مستقیم باشد. درنگرش غیر مستقیم آموزش عامل توسعه و توسعه عامل افزایش اشتغال است. مهمترین رسالت آموزش عالی در رابطه اشتغال در نگرش غیر مستقیم توجه به مسئله کارآفرینی در ـموزش است. کارآفرینی به معنی شغل آفرینی نیست بلکه پروسه خلق سازمانهای جدید وبرخورد خلاقانه باموفقیتهای تازه وکشف پتانسیل ها است. کارآفرینی فرایند تخریب خلاق است . یعنی ضمن از بین بردن اشتغال کاذر به اشتعال خلاق می انجامد.
عمده ترین عامل بیکاری تحصیلکردگان، افزایش جمعیت، رکود اقتصادی و رشد تکنولوژی است. نظر به اینکه بخش صنعت و کشاورزی از نظر نیروی انسانی به سطح اشباع رسیده است. بهترین فرصت اشتغال زایی در بخش خدمات است. ارتقاءجایگاه و گسترش مراکز فنی و حرفه ای و کاردانش می توانند عامل ایجاد اشتغال باشد در این زمینه در سالهای اخیر پیشرفته هایی صورت گرفته است. همچنین تاسیس دانشگاه های علمی کاربردی گامی بسوی نزدیک کردن محیط های آموزشی و موسسات مولد اشتغال در این رابطه ترکیب ۷۰ درصد دانشجوی شاغل و ۳۰ درصد داوطلب آزاد می تواند موثر واقع شود.
بر اساس دیدگاه مدیریت کیفیت جامع باید در برنامه ریزی برای اشتغال فارغ التحصیلان و اجرا به سه سطح خرد، کلان و فراکلان توجه شود.