سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: سومین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

غلامعلی شرزه ای – بخش اقتصاد، دانشگاه شیراز
محمدرضا وحیدی – سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی استان کرمان

چکیده:

توجه به رشد اقتصادی به عنوان یکی از اهداف کشورها به خصوص کشورهای در حال توسعه از درجه اهمیت قابل توجهی برخوردار است. از عوامل مؤثر بر رشد اقتصادی می‎توان به مصرف انرژی اشاره نمود. اما از طرف دیگر رشد اقتصادی خود می‎تواند عامل تعیین‎کننده‎ای در میزان مصرف انرژی باشد. به بیان دیگر رابطه علّی و دو طرفه می‎تواند بین رشد اقتصادی و مصرف انرژی وجود داشته باشد.
هدف این مقاله بررسی رابطه علیت بین متغیرهای مصرف انرژی، سطح قیمت‎ها و تولید ناخالص داخلی برخی از کشورهای عضو اوپک (اندونزی، ایران، کویت، عربستان و ونزوئلا) در طی دوره زمانی ۱۹۹۵ـ۱۹۶۵ می‎باشد. به این منظور ابتدا وجود هم تجمعی (رابطه بلندمدت) بین متغیرهای فوق براساس آزمون‎های هم تجمعی یوهانسون برای کشورهای مذکور مورد بررسی قرار می‎گیرد. همچنین براساس مدل تصحیح خطای برداری جهت علیت گرنجری بین متغیرها و درون‏زایا برون زا بودن متغیرهای مزبور تعیین گردیده و شدت نسبی علیت براساس روش تجزیه واریانس مورد مطالعه قرار می‎گیرد.
نتایج تحقیق نشان می‎دهد که در کوتاه‎مدت بین متغیرهای مزبور در کشورهای اندونزی و ایران رابطه وجود ندارد اما در سایر کشورها رابطه علیت موجود است. در بلندمدت نیز در کلیه کشورهای مورد بررسی بین متغیرها رابطه علیت وجود دارد.