سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

پیمان یارمحمدزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه اصفهان
حمید رحیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه اصفهان
سیدعلی سیادت – استادیار عضو هیات علمی دانشگاه اصفهان

چکیده:

هدف تحقیق حاضر بررسی رابطه بین میزان کاربست مولفه های سازمان یادگیرنده بر اساس اصول پنج گانه پیتر سنج ( قابلیت شخصی،الگو های ذهنی، آرمان مشترک،یادگیری تیمی و تفکر سیستمی ) با بهبود کیفیت زندگی کاری اعضای هیات علمی داشگاه اصفهان بود . سئوالات پژوهش با در نظر گرفتن مولفه های سازمان یادگیرنده وکیفیت زندگی کاری اعضا با توجه به متغیر هایی چون مدرک تحصیلی،رشته ی تحصیلی،سابقه خدمت،مرتبه علمی مطرح و مورد بررسی قرار گرفت . روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود . جامعه ی آماری شامل ۴۶۶ نفر از اعضای هیات علمی دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی ۱۳۸۴-۸۵ بودکه با استفاده از روش نمونه گیری نظام دار تصادفی ، در مجموع ۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید . ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه کیفیت زندگی کاری با ۲۳ گویه و پرسشنامه سازمان یادگیرنده با ۳۷ گویه بودکه ضریب پایایی آنها با استفاده ازضریب آلفای کرانباخ به ترتیب ۰/۹۵ و ۰/۹۳ بدست آمد . یافته های پژوهش نشان داد بین کاربست مولفه های سازمان یادگیرنده با بهبود کیفیت زندگی کاری اعضای هیات علمی دانشگاه اصفهان رابطه معنا دار وجود دارد . یافته ها نشان می دهدکیفیت زندگی کاری بیش از هر چیزی متاثر از الگوی ذهنی است و قابلیت شخصی کمترین تاثیر رادارد . علاوه بر این بین نظرات اعضای هیات علمی در خصوص میزان کاربست مولفه های سازمان یادگیرنده مانندمرتبه علمی وسابقه خدمت تفاوت معنی داری مشاهده نگردید