سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی اقتصاد، مدیریت و فرهنگ ایرانی اسلامی
تعداد صفحات: ۱۴
نویسنده(ها):
علی اکبر پرتو کردلر – دانشجوی کارشناسی ارشد، گلوه علوم تربیتی، واحد اردکان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردکان ، ایران
سهیلا جاهدی – استادیار، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه فرهنگیان مرکز آموزش عالی سلمان فارسی، شیراز، ایران

چکیده:
این پژوهش با هدف بررسی رابطه ی بین توانمندسازی و خودکارآمدی جمعی با سبک تدریس دبیران در شهر ارومیه انجام شده است. روش تحقیق توصیفی – پیمایشی می باشد. نمونه تحقیق شامل ۲۲۲ نفر بوده کهبه شیوه تصادفی طبقه ای نسبتی از بین دبیران (۴۱۲ نفر) انتخاب شدند . ابزار تحقیق شامل سه پرسشنامه سبک تدریس گراشا، خودکارآمدی جمعی معلمان و توانمندسازی اسپریتزر (۱۹۵۹) بودند، که روایی آن را متخصصان علوم تربیتی تایید نموده و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد که به ترتیب ۰/۹۳۷، ۰/۸۶۵، و ۰/۷۴۲ گزارش شد و داده ها با استفاده از روشهای آمار استنباطی همبستگی پیرسون، رگرسیون گام به گام ، تی تست گروههای مستقل، و آنوای یک طرفه با کمک نرم افزار SPSS انجام شده است. نتایج نشان دادند که توانمندسازی دبیران تاثیر معنی داری جزائی بر روی رابطه بین خودکارآمدی جمعی و سبک تدریس دبیران دارد، بین خودکارآمدی، توانمندسازی و سبک تدریس رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد، که در آن ضریب همبستگی بین خودکارآمدی جمعی و سبک تدریس بسیار بالاتر است.