سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا شمسی پور دهکردی – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
علیرضا داودیان دهکردی – دانشگاه شهرکرد

چکیده:

کانسار کهرویه شهرضا در ۲۵ کیلومتری جنوب غرب شهرضا واقع است، سنگ درونگیر آن غالبا سنگ های کربناته می باشند که سن کرتاسه زیرین دارند، این کانسار یکی از کانسارهای ایالت متالوژنیک اصفهان – ملایر است. که ماده معدنی آن بیشتر در کنتاکت سنگهای آهکی کرتاسه با ماسه سنگها و شیل های ژوراسیک تمرکز دارد.
مطالعات صحرایی و کانی شناسی نشان می دهند که ماده معدنی به صورت رگه و رگچه در سنگ میزبان تمرکز یافته است. ترکیب کانی شناسی رگه ها عمدتا شامل کلسیت نسبتا درشت بلور و کوارتز بمیزان همراه با ماده معدنی گالن می باشد. بلورهای کلسییت و کوارتز موجود در رگه ها دارای آثار دگر شکلی شدیدی هستند بطوریکه بلورهای کوارتز خاموشی موجی شدیدی نشان میدهند و بلورهای کلسیت دارای ماکل های دگر شکلی بوده که عمدتا به تیپ هایIV,III,II مشابه هستند و متاد ه معدنی گالن نیز رخ های مثلثی کشیده ای شبیه سر نیزه را نشان می دهد که ناشی از دگر شکلی می باشد. بر اساس وضعیت هندسه ماکل های دگر شکلی در بلورهای درشت کلسیت همراه ماده معدنی در رگه ها می توان دمای تشکیل رگه ها و ماده معدنی را حدود ۲۵۰ درجه سانتی گراد – ۳۰۰ درجه سانتی گراد تخمین زد. در نتیجه با استناد به شواهد صحرایی و مطالعات میکروسکوپی و آثار دگر شکلی و همچنین دمای تشکیل رگه ها، می توان ژنز کانسار سرب و روی کهرویه را به صورت اپی ژنتیک پیشنهاد کرد.