سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: چهارمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدجواد جعفری – استادیار دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
اشرف سادات بطحمایی – استادیار دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
شقایق رحیمی – کارشناس بهداشت حرفه‌ای
شکوفه آرسته – کارشناس بهداشت حرفه‌ای

چکیده:

مزیت‌های بدنی استرس‌زا به طور شایع در کارخانجات خودروسازی دیده می‌شوند. منابع و متون علمی معتبر بر نقش این وضعیت حاد در بیماری‌زایی ضایعات اسکلتی – عضلانی تأکید دارد. محققین در این مطالعه به بررسی وضعیت‌های استرس‌زا پرداخت و رابطه اختلالات اسکلتی – عضلانی را با آن سنجیده و. مطالعه به طور مقطعی توصیفی و تحلیلی در دو مرحله برروی ۵۰ نفر از کارگران یک خط مونتاژ انجام شد. نمونه برداری به صورت تصادفی ساده انجام شد. مرحله اول خط مونتاژ یک کارخانه خودروسازی مورد بازدید اولیه قرار گرفت و پس از عکس‌برداری از خط مونتاژ و مشاهده کارگران در حین کار، وضعیت‌های بدنی با استفاده از سیستم کدگذاری OWAS کدگذاری شد و طبق تعریف کدهای یک و دو به عنوان پیک استرس‌زا و کدهای سه و چهار استرس‌زا در نظر گرفته شدند . در لیست وضعیت بدنی براساس وضعیت چمن، بازوها، پاها، نیروی اعمال شده و نوع کار کدگذاری می‌شود. در مرحله دوم برای تشخیص ضایعات احتمالی اسکلتی – عضلانی از پرسش‌نامه نوردیک که توسط کارگر و تکمیل گردید استفاده شد. در خاتمه رابطه بین اختلالات سیستم اسکلتی – عضلانی با وضعیت بدنی استرس‌زا با آزمون مربع کاری سنجیده شد. ۸۲/۱ در صد کسانی که وضعیت استرس‌زا داشتند شکایات اسکلتی – عضلانی را نیز متذکر بودن. (در مقابل ۴۰/۹ در صد آنان که وضعیت بین استرس‌زا داشتند) و مجموعاً ۶۴% این کار نگران شکایات اسکلتی – عضلانی داشتم که با وضعیت بدنی استرس‌زا مرتبط بودند ( ۰/۰۰۳ = P ). همچنان که متون و مقالات معتبر علمی تأکید می‌نمایند وضعیت استرس‌زا در ایجاد شکایت اسکلتی – عضلانی در کارگران مورد مطالعه مؤثر بوده است و می‌بایست پست کاریه آنان از لحاظ ارگونومیک اصلاح شود.