سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

داریوش تقوی – کارشناس ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
پیمان حاجی آقا محمدی – کارشناس زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی
ساسان حاجی آقا محمدی – کارشناس زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
کیارش افشارپور – کارشناس ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوی

چکیده:

به منظور بررسی رابطه ضریب استهلاک نوری (K) و عملکرد دانه ار قام آفتابگردان در سال زراعی ۱۳۸۲ ، آزمایشی در قالب طرح اسپلیت پلات بر پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در مزرعه آموزشی تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در منطقه ماهدشت به اجرا درآمد. در این تحقیق ارقام آفتابگردان در سه سطح شامل دورسفید، قلمی و پسته ای به عنوان فاکتور اصلی و تراکم بوته در هشت سطح شامل ۵۰، ۶۰، ۷۰، ۸۰، ۹۰، ۱۰۰، ۱۱۰ و ۱۲۰ هزار بوته در هکتار ، به عنوان فاکتور فرعی تعیین گردید . نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده ها نشان داد که به جز دو صفت طول دوره رشد و ضریب استهلاک نو ری که بین ارقام در سطح ۵% معنی دار بود ، سایر صفات مورد مطالعه اختلاف معنی داری در سطح ۱% داشتند ، و تنها صفتغیرمعنی دار در بین ارقام ارتفاع بوته بود . همچنین اختلاف تمام صفات مورد مطالعه در تراکم های مختلف در سطح ۱% معنی دار بود . مقایسه میانگین ها به روش آز مون چند دامنه ای دانکن در سطح احتمال ۵% مشخص نمود که رقم دورسفید با متوسط عملکرد دانه ۴۰۶۳ کیلوگرم در هکتار ، پرمحصول ترین رقم بود. در این آزمایش تراکم مطلوب ۸۰ هزار بوته در هکتار، به دست آمد و بالاترین عملکرد دانه در تراکم ۸۰ هزار بوته در هکتار و در رقم دورسفید به میزان ۴۳۸۹ کیلوگرم در هکتار، حادث شد.از طرفی تراکم مطلوب موجب گردید تا ضریب استهلاک نوری در زمان گرده افشانی به ۶۸ % برسد و تراکم های کمتر و بیشتر از حد مطلوب به ترتیب باعث افزایش و کاهش ضریب استهلاک نوری گشته و در هر دو حالت عملکرد دانه با کاهش مواجه شد.