سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی مدیریت فناوری اطلاعات و ارتباطات

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

مهرزاد سرفرازی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد لارستان
غلامرضا معمارزاده – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

دولت الکترونیک به معنای بهره گیری از قدرت اطلاعات و تکنولوژی های اطلاعاتی برای ایجاد سخت جدیدی از دولت است که با جامعه ی اطلاعاتی و شبکه ای همخوان است دولت الکترونیکی ودولت سیار دو چیز چدا از هم نیستند بلکه دولت سیار، زیرمجموعه ای دولت الکترونیک است خود عبارت است از استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای بهبود فعالیتهای سازمانهای دولتی و خصوصی، در مورد دولت سیار فناوریهای اطلاعات و ارتباطات به فناوریهای موبایل و یا بی سیم، نظیر تلفن های سلو ( درموبایل، لپ تاپها و همیاران دیجیتال شخصی که به شبکه های منطقه ای محلی بی سیم متصل می شوند محدود می شوند دولت سیار می تواند به فراهم کردن اطلاعات عمومی و خدمات دولتی در هر زمان و مکان کمک کند. آنچنانکه دولت سیار فرصتهایی را برای بهبود عملیات داخلی در سازمان های دولتی فراهم می کند این دولت دارای مزایایی از قبیل پتانسیل مرزشکنی یعنی اینکه واقعا امکان کارکردن در هر جا و در هر زمان را فراهم می کند و همچنین کمک به ایجاد یک سیستم عصبی دیجیتالیکپارچه برای دولت است که در نهایت باعث افزایش بهره وری و کارایی کارکنان دولت بهبود ارائه اطلاعات و خدمات دولت افزایش کانال ها برای تعاملات عمومی کاهش هزینه و افزایش مشارکت از طریق کمک کردن زمان و بیشتر کردن تلاشهای ارتباطی می باشد دراین مقاله به بررسی مفهوم دولت الکترونیک و دولت سیار پرداخته و تا حد امکان سعی خواهیم کرد رابطه متقابل بین آنها را تا حدامکان مورد بحث و بررسی قرار دهیم.