سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عبدالکریم اسماعیلی – استادیار بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه شیراز
سمیه حسن پور کاشانی – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

بررسی رابطه میان رشد اقتصادی و رشد صادرات از دیدگاه تحلیل مسائل اقتصاد کلان و سیاست گذاری اقتصادی برای حل و فصل آنها اهمیت زیادی دارد . بنابراین، شناخت درست و دقیق این رابطه که متضمن همه متغیرهای اساسی و تاثیرگذار می باشد، زمینه لازم جهت به کارگیری موفقیت آمیز سیاست های اقتصادی را فراهم می کند . بخش کشاورزی نیز به عنوان یکی از بخش های اقتصادی مهم در کشور می باشد که شناخت ع وامل موثر بر رشد و توسعه این بخش از اهمیت خاص ی برخوردار است . لذا هدف اصلی این مطالعه بررسی چگونگی تاثیر صادرات بر رشد اقتصادی بخش کشاورزی در دوره زمانی ۱۳۵۷-۱۳۸۱ می باشد که در کنار آن تاثیر متغیرهای دیگری نظیر سهم سرمایه گذاری در GDP و اشتغال نیز مورد بررسی قرار گرفته است . در این راستا الگوی همجمعی خود توضیح با وقفه های توزیعی ) ARDL) برای بررسی رابطه کوتاه مدت و بلند مدت میان متغیرهای صادرات و ارزش افزوده بخش کشاورزی به کار گرفته شده است . نتایج نشان داده که رابطه تعادلی مثبت و معنی داری میان متغیرهای صادرا ت و ارزش افزوده بخش کشاورزی وجود دارد . این نتایج از فرضیه صادرات – رشد تبعیت کرده و بر توسعه و گسترش صادرات جهت افزایش ارزش افزوده بخش کشاورزی و در نهایت رشد اقتصادی کل کشور تاکید می نماید .