سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین همایش زمین شناسی کاربردی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

بابک خیرخواه – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافت
کیومرث امینی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه
جعفر محمودی – شبکه دامپزشکی شهرستان بافت

چکیده:

احتمال افزایش سرب خون در دامهایی که در مناطق معدنی چرا می کنند می تواند به عنوان یک مشکل مطرح باشد. چرای طولانی مدت دامها در این مناطق علاوه بر معضلاتی که برای جمعیت دامی منطقه به دنبال دارد سبب دفع سرب از طریق فراورده های دامی شده و سلامت جمعیت انسانی را به مخاطره می اندازد. تاکنون در این رابطه مطالعه مستقلی انجام نشده است و منابع آلودگی با سرب ظروف روغن های صنعتی و باطری های حاوی سرب دور انداخته شده, رنگهایی که حاوی سرب هستند, گریس و فیلترهای روغن ماشین و پسابهای صنعتی ذکر شده است. هدف از این تحقیق تعیین میزان سرب خون بزهای منطقه معدنی قنات مروان و منطقه غیر معدنی دشتاب شهرستان بافت و مقایسه آنها با هم در مهرماه ۱۳۸۴ بود.
روش تحقیق: در این تحقیق همگروهی (cohort) جامعه مورد بررسی در گروه مورد تمامی بزهای منطقه معدنی قنات مروان و در گروه شاهد تمامی بزهای منطقه غیر معدنی دشتاب شهرستان بافت انتخاب شدند به شرط آنکه هر دو گروه حداقل شش ماه در همان منطقه چرا کرده باشند تعداد نمونه ها در هر گروه ۳۰ نمونه و روشنمونه گیری مبتنی بر هدف صورت گرفت. غلظت سرب خون نمونه های اخذ شده توسط آزمایش جذب اتمی براساس PPM اندازه گیری شد.
یافته ها: براساس نتایج به دست آمده میانگین غلظت سرب خون گروه شاهد PPM 1748/0+4069/0 در مقایسه با مقدار سرب خون گروه مورد PPM 1240/0+5490/0 اختلاف معنی داری را نشان می دهد.)۰۰۱/۰ (P<
نتیجه گیری: در این پژوهش دام هایی که در منطقه دارای معدن سرب چرا می کنند میزان سرب خون بالایی دارند. با توجه به اینکه علائم بالینی خاصی ناشی از افزایش سرب خون در بز گزارش نشده است, این معضل نهفته خطرات بهداشتی جبران ناپذیری را در رابطه با جمعیت انسانی آن مناطق به دنبال خواهد داشت که می تواند زمینه ساز تحقیقات آینده باشد.