سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: کنفرانس بین المللی توسعه و تعالی کسب و کار
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
کیومرث سهیلی – دانشیار، دکتری علوم اقتصادی،گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی
ستار صیادزاده – کارشناس ارشد مدیریت، گروه مدیریت، دانشکده تحصیلات تکمیلی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه

چکیده:
هدف از این پژوهش، بررسی رابطه ی بین سبک های مدیریت تعارض با رضایت شغلی از دیدگاه کارکنان دانشگاه رازی کرمانشاه می باشد. روش تحقیق مور د استفاده در این -پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است و داده های مورد استفاده نیز از نوع داده های مقطعی هستند. برای گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه رضایت شغلی و مدیریت تعارض استفاد -شده است. برای تعیین روایی پرسش نامه ها از روش تحلیل محتوا استفاده شده است. پایایی پرسشنامه ها نیز از طریق دو نیمه کردن آنها و تعیین ضریب همبستگی بین آنها مورد بررسی قرار گرفته است. ضریب همبستگی برای پرسشنامه رضایت شغلی به میزان ۸۶۵/۰ و برای پرسش نامه سبک های مدیریت تعارض ۸۵۵/۰ می باشد. جامعه آماری این پژوهش کارکنان دانشگاه رازی کرمانشاه می باشد که تعداد آنها ۹۷۹ نفر است. از بین آنها تعداد ۱۰۰ نفر از طریق نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. فرضیه ها با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج بدست آمده نشان داد که بین سبک های مختلف مدیریت تعارض شامل همکاری، گذشت، مصالحه و اجتناب با میزان رضایت شغلی کارکنان در دانشگاه رازی-کرمانشاه رابطه معنیداری وجود دارد. بکارگیری سبک های همکاری، گذشت و مصالحه -باعث افزایش میزان رضایت شغلی کارکنان می گردد و بکارگیری سبک اجتناب باعث کاهش میزان رضایت شغلی کارکنان می گردد. بین سبک رقابت و رضایت شغلی رابطه معنی داری وجود ندارد